هنگامی که کودکی دارای تشخیص اوتیسم است، تمرکز معمولاً بر کمک به او برای مدیریت زندگی روزمره است. درمان‌های رفتاری و رشدی بر گفتار، مهارت‌های اجتماعی و خود تنظیمی کودک تمرکز دارند در حالی که درمان‌های کاردرمانی ذهنی، جسمی و درکی-حرکتی به ایجاد مهارت‌هایی مانند دست‌نویسی، پرتاب کردن و شوت زدن کمک می‌کنند. از دیدگاه برخی از والدین یا سرپرستان، گذراندن یک روز عادی می تواند چالش برانگیز باشد. ایده معرفی خلاقیت هنری ممکن است غیر ضروری یا حتی طاقت فرسا به نظر برسد. با این حال تحقیقات نشان می دهد که موسیقی، رقص و هنرهای تجسمی می توانند زندگی افراد در طیف اوتیسم را بهبود بخشند. هنر درمانی‌ نه تنها مهارت‌های اجتماعی و مشارکت را بهبود می‌بخشند، بلکه مشارکت فعال در برنامه‌های هنری اجتماعی می‌تواند اعتماد به نفس و ارتباطات را افزایش دهد. بسیاری از کودکان اوتیستیک مهارت های قوی در بیان هنری دارند و از آن در اشکال مختلف لذت می برند.

فواید هنر برای کودک اوتیسم

افراد مبتلا به اوتیسم با یکدیگر بسیار متفاوت هستند، برخی به هنر علاقه ای ندارند، دیگران علاقه کمی به تکنولوژی دارند یا اصلاً علاقه ای ندارند. اما برای آن دسته از کودکان و نوجوانانی که شیفته بیان خلاقانه خود هستند، موسیقی و هنرهای تجسمی دارای طیف وسیعی از مزایای هستند که یافتن آنها در هر جای دیگری دشوار است. بسته به فرد، تنها تعدادی از این مزایا عبارتند از:

-تجربه بیان خود که به نقاط قوت کلامی نیاز ندارد: همه افراد مبتلا به اوتیسم در ابراز کلامی خود مشکل دارند. بسیاری از آنها غیر کلامی یا تقریباً غیرکلامی هستند. هنر ابزاری برای بیان خود فراهم می‌کنند.

-فرصت‌هایی برای رشد اجتماعی: فعالیت‌های هنری اغلب اشتراکی هستند و به گروه موسیقی، تئاتر، گروه‌های رقص و کلاس‌های هنری فکر کنید و به میزانی از تعامل و مشارکت که این کلاس ها نیاز دارند، تجربیات کلاسی معمولی چنین نیست. در واقع برخی از درمانگران مهارت‌های اجتماعی برنامه‌های خود را بر اساس فعالیت‌های هنری به همین دلیل می‌سازند.

-فرصت‌هایی برای تقویت نقاط قوت: از زمانی که اوتیسم تشخیص داده می‌شود، کودکان مبتلا به اوتیسم به‌خاطر کارهایی که نمی‌توانند انجام دهند مورد قضاوت قرار می‌گیرند و به آنها آموزش داده می‌شود که به همسالان خود برسند. با این حال در هنر، کودکان مبتلا به اوتیسم اغلب دارای برتری هستند. بسیاری در طراحی، موسیقی و حتی درام کاملاً استعداد دارند.

-فرصت‌هایی برای گنجاندن واقعی: گنجاندن کامل کودک مبتلا به اوتیسم در فعالیت‌های اجتماعی یا برنامه‌های ورزشی دشوار است. تفاوت‌های آن‌ها در آن تنظیمات به تعهدات واقعی تبدیل می‌شوند. با این حال در هنر، کودکان مبتلا به اوتیسم اغلب می توانند به طور کامل به عنوان بخشی از گروه همسالان خود باشند.

-علایق مادام العمر برای لذت بردن و به اشتراک گذاشتن: کودکان مبتلا به اوتیسم به طور مداوم مهارت های جدید و پیچیده ای را یاد می گیرند تا در دوران کودکی و بزرگسالی نیاز به آنها بیشتر شود. مهارت‌های اجتماعی برای مهدکودک‌ها برای دانش‌آموزان کلاس سوم بی‌ربط است و «اشتراک‌گذاری» تا زمانی که کودک به ۱۱ سالگی برسد، جالب نیست.

چالش های کار هنری با کودکان اوتیسم

در حالی که کودکان مبتلا به اوتیسم سطح ۱ (اوتیسم عملکرد بالا) ممکن است نتوانند به همراه همسالان عادی به آموزش هنر دسترسی داشته باشند، آموزش هنر در کودکان مبتلا به اشکال شدیدتر اوتیسم غیرممکن است. این به این دلیل است که آموزش هنرهای مبتنی بر مدرسه به کودکانی متکی است که دارای طیف وسیعی از مهارت‌ها و توانایی‌هایی هستند که برای اکثر کودکان مبتلا به اوتیسم در دسترس نیست. برای مثال:

-مهارت های حرکتی ظریف قوی: بسیاری از کودکان و بزرگسالان در طیف اوتیسم در مهارت های حرکتی ظریف مشکل دارند. این توانایی آنها را در کشیدن نقاشی، استفاده از قیچی یا نواختن ساز به خطر می اندازد. در حالی که اکثر کودکان مبتلا به اوتیسم می توانند این مهارت ها را در طول زمان بیاموزند اما این موارد را با همان سرعت همسالان خود یاد نمی گیرند.

-پردازش زبان کلامی قوی: وقتی به اکثر کودکان گفته می‌شود «به صفحه ۳ برگرد» دستور را در چند ثانیه پردازش کرده و به آن عمل می‌کنند. با این حال کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است اغلب برای تمرکز، پردازش و سپس عمل به دستورات کلامی نیاز به حمایت داشته باشند. آنها ممکن است نیاز به حمایت یک به یک در یک محیط هنری داشته باشند که ممکن است ارائه آن دشوار باشد زیرا کودکان در مهارت های فنی مانند موسیقی یا رقص مهارت بیشتری پیدا می کنند.

-توانایی برآورده کردن انتظارات مربیان: مربیان خصوصی موسیقی و هنر اغلب انتظارات بالایی از دانش‌آموزان خود دارند. علاوه بر این، آنها ممکن است دانش محدودی از تکنیک های آموزشی داشته باشند. در نتیجه ممکن است از سرعت آهسته ای که کودکان مبتلا به اوتیسم خواندن موسیقی را یاد می گیرند، ناامید شوند.

-توانایی درگیر شدن با یادگیری گروهی: گنجاندن کودک مبتلا به اوتیسم در اجرای تئاتر یا رقص می تواند بسیار چالش برانگیز باشد به خصوص زمانی که انتظار مهارت وجود دارد. اگر کودک عقب بماند یا ناامید شود، ممکن است کل گروه مختل شود.

-مهارت های حرکتی درشت قوی: کودکان مبتلا به اوتیسم اغلب در مهارت های حرکتی درشت دچار مشکل هستند. این امر گرفتن یا شوت زدن به یک توپ را دشوار می کند و همچنین باعث می شود که با فعالیت هایی مانند رقص یا انواع خاصی از ابزار موسیقی با چالش همراه باشید.

شاید بزرگترین چالش برای کودکان مبتلا به اوتیسم که با هنر درگیر می شوند، این فرض است که هنرها نسبت به توانایی شرکت در کلاس های معمولی آکادمیک، ورزش یا فعالیت های روزمره زندگی، اهمیت کمتری برای رشد آنها دارند.

مدل هایی برای مشارکت اوتیسم در هنر

چهار مدل ممکن برای درگیر کردن کودک اوتیستیک در هنر وجود دارد: که شامل برنامه‌های هنری فراگیر، برنامه‌های هنری معلولیت، برنامه‌های هنر درمانی و آموزش خصوصی هنر می باشد، هر یک از اینها مزایا و معایب خود را دارد.

۱. برنامه های هنری فراگیر

در تئوری، آموزش هنرهای مبتنی بر مدرسه باید کودکان اوتیستیک را با همسالان معمولی خود در یک برنامه هنری در دسترس همگان قرار دهد. به عبارت دیگر معلم باید بتواند طیف وسیعی از اصلاحات را ارائه دهد که امکان مشارکت هر کودک در سطح خود را فراهم کند. در برخی موارد تمرکز بر روی هنرهای تجسمی است، زیرا هر کودک با سرعت خاص خود در پروژه خود کار می کند. علاوه بر این بسیاری از کودکان اوتیستیک در هنرهای تجسمی نقاط قوت واقعی دارند با این حال زمانی که کودکان باید به عنوان یک تیم در یک گروه کنسرت، نمایش تئاتر یا رویداد رقص با هم کار کنند، دشوارتر می شود. اگر پشتیبانی برای کمک به کودک اوتیستیک در برنامه ریزی اجرایی، اجتناب از بار بیش از حد حسی و بیان خود از طریق هنر وجود داشته باشد، گنجاندن می تواند گزینه ایده آلی باشد. کودک اوتیستیک نه تنها به عضو عملکردی گروه تبدیل می‌شود و مهارت‌های بیان خود را مانند بقیه کلاس‌ها یاد می‌گیرد، بلکه همکلاسی‌هایش این فرصت را پیدا می‌کنند که با فردی با مهارت‌ها و قدرت‌های متفاوت کار کنند با این حال بدون حمایت، گنجاندن برای برخی از کودکان اوتیستیک دشوار یا حتی غیرممکن است.

۲. برنامه های هنری معلولیت

کار با کودکان اوتیستیک در محیطی که برای کودکان دارای معلولیت مناسب است، همیشه آسانتر است زیرا رفتارهای غیرمعمول، تأخیرهای رشدی و مسائل حرکتی ظریف کم اهمیت می شوند، زیرا کل گروه در بیشتر این چالش ها سهیم هستند. برنامه های هنری معلولیت به گونه ای تنظیم شده است که از کودکان بصورت انفرادی حمایت می شود با این حال برنامه‌های هنری معلولیت دارای چندین جنبه منفی هستند. به ندرت پیش می‌آید که برنامه هنری معلولیت، مهارت‌هایی را به دانش‌آموزان اوتیسم همانند همسالانشان آموزش دهد. در نتیجه کودک اوتیسم این فرصت را ندارد که مهارت‌هایی را که برای پیشرفت در هنر به آن نیاز دارد، بسازد مانند مهارت‌های قلم مو، آواز خواندن هارمونیک، رفتار مناسب در پشت صحنه یا در حین کنسرت و غیره. یکی دیگر از مشکلات عمده برنامه های هنری معلولیت این واقعیت است که انتظارات را تا حد قابل توجهی پایین می آورند. در بسیاری از موارد کودکان در این طیف تشویق نمی‌شوند تا توانایی‌های خود را بهبود بخشند. پروژه ها اغلب از قبل آماده شده اند و بیان ایده های هنری خود را برای کودکان دشوار می کند.

۳. برنامه های هنرهای درمانی

بیشتر تحقیقات در مورد اوتیسم و ​​هنر به هنر درمانی‌ها مربوط می‌شود از جمله طیف وسیعی از گزینه‌ها می توان به هنر درمانی، موسیقی درمانی، نمایش درمانی، رقص درمانی و موارد دیگر اشاره کرد. هنر درمانی برای کودکان اوتیستیک نه بر خود هنر بلکه بر استفاده از تکنیک های هنری برای ایجاد مهارت های اجتماعی، ارتباطی و عاطفی متمرکز است. هنر درمانی معمولا به صورت تک به تک ارائه می شود و با نیازهای خاص کودک شخصی سازی می شود. یافته های تحقیق برای هنر درمانی بسیار مثبت است. اکثر کودکان خوب عمل می کنند و از این تجربه لذت می برند و مهارت های مهمی را ایجاد می کنند. با این حال هنر درمانی از آموزش هنر متمایز است. به عنوان مثال کودکی که یک سال را صرف موسیقی درمانی می کند، ممکن است مهارت های اجتماعی خود را بدون افزایش مهارت های موسیقی ایجاد کند. از جنبه مثبت، هنر درمانی ابزاری موثر برای رسیدگی به علائم اصلی اوتیسم است با این حال این نوعی آموزش هنری نیست.

۴. آموزش خصوصی هنر

آموزش خصوصی هنر یک گزینه ایده آل برای کسانی است که می توانند هزینه آن را بپردازند. نه تنها می‌توان در یک محیط یک به یک به کودک کمک کرد تا مهارت‌های خود را با سرعت خاص خود ایجاد کند، بلکه می‌توان بر علایق، توانایی‌ها و چالش‌های خاص کودک نیز تمرکز کرد. کودکان مبتلا به اوتیسم متفاوت از همسالان عادی خود یاد می گیرند. مربی با یک بسته ابزار از گزینه های آموزشی اغلب می تواند از وسیله مناسب برای پیدا کردن توانایی های ویژه یک کودک اوتیسم استفاده کند. البته نقطه ضعف اصلی آموزش خصوصی هنر هزینه است. از سوی دیگر اکثر والدین یا سرپرستان مهارت‌هایی را دارند که با کودک در طراحی، نقاشی و آواز کار کنند، اگر زمان و خلق و خوی لازم برای رفتن به آن مسیر را داشته باشند.

 

مقاله های مرتبط

سندروم آسپرگر

اوتیسم با عملکرد بالا

اختلال خواب در اوتیسم

آمار و ارقام اوتیسم

مربی اوتیسم در منزل

دلایل اوتیسم چیست؟

بهترین راه درمان اوتیسم

توجه و تمرکز و انواع توجه

علائم تشخیص اوتیسم چه هستند؟

انواع رفتارهای تکراری در اوتیسم

ارزیابی و تشخیص کودکان اوتیسم

آموزش نقاشی به کودکان اوتیسم

آموزش رنگ به کودکان اوتیسم

آموزش ریاضی به کودکان اوتیسم

آموزش الفبا به کودکان اوتیسم

بازی های موثر برای کودکان اوتیسم

علت بی توجهی کودک به اسمش

آیا کودکان اوتیسم حرف می زنند؟

علت چرخیدن کودک به دور خودش

تازه ترین رویکردهای درمانی اوتیسم

مداخله زودهنگام برای کودکان اوتیسم

چگونه با کودکان اوتیسم ارتباط برقرار کنیم؟

استراتژی های آموزش نوشتن به کودکان اوتیسم

روش پکس برای درمان مشکلات ارتباطی کودکان اوتیسم

چه درمان هایی به اختلال اوتیسم کمک می کند؟

طب مکمل و جایگزین در اوتیسم

آیا واکسن ها باعث اوتیسم می شوند؟

صرع و اوتیسم: آیا پیوندی وجود دارد؟

اختلال اوتیسم در کودکان و دو زبانه بودن

کودکان مبتلا به اوتیسم و تعامل اجتماعی

نحوه برخورد با دانش آموزان اوتیسم

رژیم حسی برای اختلال اوتیسم

انواع اختلال پردازش حسی چیست؟

علائم اختلال اوتیسم در بزرگسالان

آیا می توان از اختلال اوتیسم جلوگیری کرد؟

نکاتی برای والدین دارای فرزندان با اختلال طیف اوتیسم

کمک به کودکان مبتلا به اوتیسم برای مقابله با اضطراب

چگونه به کودکان مبتلا به اوتیسم آموزش دهیم؟

بهترین فعالیت های حسی برای کودکان مبتلا به اوتیسم 

تاثیر رژیم حسی برای کودکان با اختلال اوتیسم چیست؟

مواردیکه شما باید در مورد اوتیسم در بزرگسالان بدانید؟

آیا داروی سل می تواند به درمان اوتیسم کمک کند؟

افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است در انتخاب های اقتصادی خود منطقی تر عمل کنند.

برخی از باکتری های روده رفتارهای شبه اوتیستیک را در موش کاهش می دهد.

 آیا عدم وجود یک پروتئین می تواند علت بروز اختلال اوتیسم را توضیح دهد؟

مایع مغزی نخاعی بعنوان نشانگر بالقوه برای اوتیسم یافت شده است.

قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین ممکن است خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش دهد.

تب در باردارای با ریسک بالای ابتلا به اوتیسم مرتبط است.

آیا مصرف مولتی ویتامین ها در دوران بارداری می تواند کودکان را از ابتلا به اوتیسم محافظت کند؟

خطر ابتلا به اوتیسم با قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی ممنوع در دوران بارداری افزایش می یابد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

پنج − چهار =

فهرست
× پشتیبانی 24 ساعته