کاردرمانی و گفتاردرمانی

 

افرادی که حساسیت شنوایی دارند نیز ممکن است اضافه بار شنوایی را تجربه کنند. این در شرایطی است که مغز بوسیله میزان صدایی که برای پردازش نیاز دارد ، غرق می شود. مغز به دلیل سر و صدای زیاد دچار اضافه بار می شود و این امر تمرکز روی موارد دیگر را دشوار می کند. این شامل مواردی می شود که به راحتی توسط سر و صداهای زیادی که به یکباره اتفاق می افتند ، غرق شوید. به عنوان مثال ، اگر می خواهید در یک کافه شلوغ که موسیقی نیز در آن پخش می شود مکالمه کنید. کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال اوتیسم یا آسپرگر معمولاً بار اضافی شنوایی را گزارش می کنند.

برای کسانی که با کودک یا بزرگسال دارای حساسیت شنیداری زندگی می کنند یا کار می کنند ، سه چیز است که باید بدانید.

 

۱.چه عواملی باعث ایجاد حساسیت شنوایی می شود؟

حساسیت شنوایی یا بیش حسی شنیداری به صداها به دلایل زیادی ممکن است رخ دهد. گاهی اوقات حساسیت شنوایی به دلیل یک وضعیت پزشکی یا مشکل ساختاری در درون گوش ایجاد می شود. همچنین می تواند به عنوان یک عارضه جانبی بدنبال مصرف برخی داروها ایجاد شود. در صورت بروز این موارد ، کودک یا بزرگسال باید به دنبال پشتیبانی بیشتر از متخصصان پزشکی مربوطه باشند. در این حالت درست نیست که حساسیت را به عنوان یک مسئله پردازش حسی در نظر بگیریم.

هنگامی که هیچ دلیل پزشکی برای توضیح حساسیت شنوایی وجود ندارد ، محققان فکر می کنند که مغز به اندازه کافی صداها را پردازش نمی کند. محققان نشان می دهند که بخشی از مغز که سر و صدا را دریافت و فیلتر می کند ، آمیگدال است که کار متفاوتی دارد. آمیگدال تصمیم می گیرد که چه صداهایی مهم هستند ، به کدامیک باید توجه کنیم و کدام یک را نادیده بگیریم. هنگامی که کسی حساسیت به صداها را تجربه می کند ، تصور می شود که آمیگدال بیشتر از آنچه لازم است به صداها توجه می کند. متخصصین کاردرمانی معمولاً از این مسئله حسی به عنوان “مشکل مدولاسیون حسی” یاد می کنند. مدولاسیون حسی یکی از مؤلفه های اختلال پردازش حسی (SPD) است. می توانید در مورد SPD در صفحه  “اختلال پردازش حسی چیست؟” اطلاعات بیشتری کسب کنید.

متخصصین کاردرمانی ممکن است حساسیت شنوایی را به عنوان “پاسخدهی بیش از حد به صدا” نشان دهند. این امر به این دلیل است که کودکان و بزرگسالان با حساسیت شنیداری معمولاً نسبت به کسانیکه حساسیت شنوایی ندارند ، بیشترین میزان واکنش یا حساسیت را نسبت به صداها دارند. این کودک یا بزرگسال ممکن است نسبت به دیگران راحتتر با صداها متعجب یا مبهوت شوند. یا ممکن است صداهایی را بشنوند که دیگران در همان فضا نمی شنوند. ممکن است آنها نادیده گرفتن صداها برایشان دشوار باشد یا به سرعت توسط چندین صدا غرق شوند. این کار گاهی اوقات اضافه بار شنوایی خوانده می شود.

 

اضافه بار شنوایی – آمیگدال و پاسخ جنگ و گریز یا انجماد.

آمیگدال یک گروه نورون با اندازه نخود است که تقریباً در مرکز مغز قرار دارد. این قسمت به بیشتر قسمت های دیگر مغز متصل شده و پیام های حسی را از بدن به قسمت های مربوط به مغز می فرستد. کمی شبیه به کنترل کننده ترافیک است. ارسال و هدایت پیام های حسی به بخشی از مغز که برای پردازش آنها نیاز دارد. همچنین مسئول ایمنی بدن است. گاهی اوقات این یک واکنش ایمنی اتوماتیک به نام واکنش جنگ و گریز یا انجماد را ایجاد می کند. این پاسخ یک مکانیسم محافظ است که برای حفظ امنیت ما طراحی شده است.

آمیگدال بخشی از مغز است که باعث می شود اگر صدای غیرمنتظره ای بشنویم ، از جا بپریم. آمیگدال بخشی از مغز است که اگر صدایی را که می شنویم ، نتوانیم کاملاً آنرا شناسایی یا موقیت یابی کنیم ، آن را تنظیم می کند. بخشی است که اگر صدای معلم یا مدیر را بشنویم ، ما را فوراً هوشیارتر می کند. همچنین بخشی از مغز است که در کودکان و بزرگسالانی که حساسیت شنوایی را تجربه می کنند ، متفاوت به نظر می رسد.

 

دردناک است.

برخی از کودکان و بزرگسالان همچنین شنیدن صداهای خاص را دردناک توصیف می کنند. اغلب این شامل صداهایی مانند خشک کن دستی و جاروبرقی است. این امر به این دلیل است که آمیگدال آنها ، بخشی از مغز که اطلاعات حسی را به خود اختصاص می دهد ، واکنش متفاوتی نشان می دهد. این صداها را با شدت بالاتر درک می کند. این منجر به اضافه بار حسی شنوایی می شود ، زیرا مغز از شدت صداها غرق می شود. که در هر فرد متفاوت می باشد. صداهایی که برای یک فرد چالش برانگیز است لزوماً در دیگری بدین شکل نیست. اغلب افراد با الگویی از فرکانس یا با نوع صداهای خاصی دچار چالش می باشند.

 

چه اتفاقی می افتد وقتی که حساسیت شنوایی وجود دارد؟

تصور می شود که آمیگدال (کنترل کننده ترافیک حسی) کودکان و بزرگسالان با حساسیت شنوایی ، بیشتر از آنچه انتظار می رفت ، به صداها توجه بیشتری می کند. به جای نادیده گرفتن صداهایی که مهم نیستند ، به آن صداها توجه می کنند. این بدان معناست که کودکان و بزرگسالان با حساسیت شنیداری به راحتی در معرض سر و صداهای محیط قرار می گیرند. همچنین می تواند توانایی تمرکز آنها بر روی صداهای مربوطه کاهش دهد. (مثلاً معلم آنها صحبت می کند)

کودکان یا بزرگسالان که حساسیت زیادی به سر و صدا دارند نیز معمولاً نسبت به بقیه به آسانی هشدار داده می شوند. کنترل کننده ترافیک حسی آنها هوشیارتر می باشد و به صداها توجه می کند. وقتی صدای غیر منتظره ای رخ می دهد ، به جای هدایت پیام های حسی به قسمت های تفکر مغز برای درک صدای تولید شده ، آمیگدال با آمادگی بیشتری اقدام به واکنش جنگ ، گریز یا انجماد می کند. این مسئله همچنین در صورت اضطراب شخصی ممکن است رخ دهد. بنابراین ، سطح اضطراب شخص نیز بر میزان حساسیت آنها به سر و صدا تأثیر می گذارد. شاید اگر تا به حال در فضای تاریک و ناشناخته قدم زدن در تاریکی داشته اید این مسئله را تجربه کرده باشید. در اینجا ، حواس شما معمولاً بیشتر می شود و ممکن است شما به صدایی که نمی خواهید واکنش نشان دهید. به عنوان مثال ، آواز پرنده ای می تواند باعث ترس شما شود.

 

اضافه بار حس شنوایی

بعضی اوقات کودکان و بزرگسالان با حساسیت به صداها ، از صدا های موجود در محیطشان ، شنوایی بیش از حدی دارند. اضافه بار شنوایی معمولاً در اختلال طیف اوتیسم گزارش شده است. وقتی اضافه بار شنوایی رخ می دهد ، تصور می شود که آمیگدال تلاش می کند تا کل ترافیک حسی را کنترل کند. مثل ترافیک است. یکی از آن ترافیکهایی که در آن همه اتومبیل ها در حال بوق زدن هستند. مغز نمی تواند تمام اطلاعات را پردازش کند و باعث واکنش جنگ و گریز یا انجماد شود. بنابراین ، کودک یا بزرگسال ممکن است فرار کند یا خاموش شود. مهم است که به یاد داشته باشید که این یک واکنش خودکار سیستم عصبی است نه “رفتار بد”.

در حالی که این علائم معمولاً گزارش شده است ، شما باید به یاد داشته باشید که هر کودک متفاوت است بنابراین ممکن است حساسیت صدا را به همان روش تجربه نکند.

 

۲. علائم متداول درمورد مسائل حس شنیداری شامل موارد زیر است:

۱. کودک صداهای بلند یا غیرمنتظره را دوست ندارد. مانند زنگ هشدار آتش ، آژیر ، زنگ مدرسه ، آتش بازی.

۲. آنها ممکن است به راحتی از صدای غیرمنتظره وحشت زده شوند. مانند آژیرها ، صدای موتور سیکلتی که با سرعت عبور می کند.

۳. کودک ممکن است صداهای بالاتر مانند جاروبرقی یا خشک کن دستی را دوست نداشته باشد.

۴. آنها ممکن است با صداهای کم مانند یخچال یا موتور کامیون مشکل داشته باشند.

۵. کودک ممکن است به راحتی با صداهای پس زمینه مانند صدای ترافیک بیرون ، موسیقی پس زمینه ، تهویه هوا ، یخچال یا وزوز ناشی از چراغ های فلورسنت منحرف شود.

۶. آنها ممکن است متوجه صداهایی شوند که دیگران به آن توجه نمی کنند.

۷.کودک ممکن است گوش های خود را در برابر صدا بپوشاند.(قرار دادن دستها روی گوشها)

۸. آنها ممکن است به دلیل سطح سر و صدا از سینما یا کنسرت بیزار باشند.

در حالی که این علائم معمولاً گزارش شده است ، شما باید به یاد داشته باشید که هر کودک متفاوت است بنابراین ممکن است حساسیت صدا را به همان روش تجربه نکند.

 

۳. می توانید به کودکان و بزرگسالانی که حساسیت شنوایی را تجربه می کنند ، کمک کنید.

۱. اولا ، شما باید درک کنید که پاسخ آنها توسط کنترل کننده ترافیک حسی در مغز آنها هدایت می شود. پاسخ های کودک (یا پاسخ های بزرگسالان) مشکل رفتاری یا شیطنت نیست. آنها در پردازش صداهایی که در محیط می شنوند مشکل دارند.

۲. محافظ گوش یا هدفون جلوگیری از صدا را در دسترس داشته باشید تا کودک بتواند در مواقعی که صدا بیشتر است از آن استفاده کند. (مانند کافه تریا ، آتش سوزی ، مرکز خرید)

۳. قبل از تکرار دستورالعمل ها ، به کودک زمان اضافی بین دستورالعمل ها و همچنین زمان بیشتری برای جلوگیری از اضافه بار شنوایی اختصاص دهید.

۴. انجام کارهای سنگین با کودک قبل از رفتن به محیط های پر سر و صدا – اگر با کار سنگین آشنا نیستید مقاله رمز و راز کار سنگین را مطالعه بفرمایید.

۵. صدا های اضافه در محیط را هنگام نیاز به کار و تمرکز کاهش دهید ، این می تواند با خاموش کردن محرک تولید کننده صدا یا استفاده از هدفون صورت بگیرد.

 

حساسیت در حواس دیگر

کودکان با حساسیت شنیداری گاهی اوقات در حواس دیگر خود نیز حساسیت حسی دارند. به عنوان مثال ، آنها ممکن است دارای تدافع لمسی یا حساسیت لمسی باشند. بعضی اوقات ممکن است سعی کنند با حواس دیگر نظیر جویدن آن را جبران کنند. ما در مقاله “علائم متداول مسائل حسی” در مورد حساسیت در حواس دیگر در این مورد بحث می کنیم.

 

References

Ayres, A.J. (1972). SI and Learning Disorders.

Dunn, W. (2014). Sensory Profile-2.  User’s Manual. Texas: The Psychological Corporation.

Miller, L.J. (2014). Sensational Kids Hope and Help for Children with Sensory Processing Disorder.  Revised

Mucklow, N. (2009). The Sensory Team Handboook.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

1 × 1 =

فهرست
× پشتیبانی 24 ساعته