اگر به نظر می رسد فرزند شما در مسیر مهارت های گفتاری و زبانی خود قرار ندارد، ممکن است احساس نگرانی کنید. برخی از والدین تعجب می کنند که آیا کاری انجام داده اند که باعث مشکلات گفتاری فرزندشان شده است. یا ممکن است نگران باشند که تصمیمات مربوط به مراقبت از کودک می تواند عاملی برای تاخیر تکلم باشد. اگر در این مسیر فکر می کنید، احساس گناه را کنار بگذارید و نترسید. بیایید در مورد علل رایج تاخیر کلام، نقش والدین در رشد گفتار کودک و اینکه چگونه می‌توانید از امروز به کودک خود کمک کنید، با هم بحث کنیم.

آیا والدین می توانند باعث تاخیر کلامی کودک خود شوند؟

چه عواملی باعث تاخیر کلامی می شوند؟

در اینجا شایع ترین دلایل تاخیر در گفتار و زبان کودک به شرح ذیل آورده شده است:

۱. اختلال دهان: بسیاری از کودکان مبتلا به تاخیر کلامی، مشکلات دهانی-حرکتی دارند که مربوط به مشکل در نواحی مغزی مسئول گفتار است. اختلالات دهانی هماهنگی لب ها، زبان و فک را برای تولید صداهای گفتاری دشوار می کند. این کودکان همچنین ممکن است مشکلات دهانی-حرکتی دیگری مانند مشکلات تغذیه داشته باشند.

۲. اختلال رشد گفتار و زبان: برخی از اختلالات گفتار و زبان شامل عملکرد مغز می شود و ممکن است منعکس کننده ناتوانی یادگیری باشد. کودک شما ممکن است در تولید صداهای گفتاری، استفاده از زبان گفتاری برای برقراری ارتباط یا درک آنچه دیگران می گویند دچار مشکل شود. مشکلات گفتاری و زبانی اغلب اولین نشانه ناتوانی یادگیری است.

۳. از دست دادن شنوایی: کودک نوپایی که نمی تواند خوب بشنود، یا سخنان را تحریف شده می شنود، احتمالاً در تشکیل کلمات مشکل دارد. کم شنوایی اغلب نادیده گرفته می شود، اما خوبی آن این است که به راحتی قابل شناسایی است. یکی از نشانه های کم شنوایی این است که کودک اسم خود را نمی شناسد، اما اگر از ژست هایی مانند اشاره استفاده کنید، متوجه می شوند. با این حال علائم کاهش شنوایی ممکن است بسیار ظریف باشد. گاهی اوقات تاخیر گفتاری و زبانی ممکن است تنها علامت قابل توجه باشد.

۴. اختلال طیف اوتیسم: مشکلات گفتاری، زبانی و ارتباطی می تواند از علائم اولیه اوتیسم باشد.

۵. عدم تحریک: ما صحبت کردن را از اطرافیانمان یاد می گیریم. بنابراین برای کودکان سخت است که به طور طبیعی کلمات را انتخاب کنند، اگر مردم با آنها صحبت، بازی و تعامل نداشته باشند. عدم تحریک کلامی می تواند کودک را در رسیدن به نقاط عطف رشد به تاخیر بیندازد.

۶. مشکلات عصبی: برخی از مشکلات عصبی مانند فلج مغزی، دیستروفی عضلانی و آسیب مغزی تروماتیک می توانند بر عضلات مورد نیاز برای صحبت کردن تأثیر بگذارند.

چه عواملی باعث تاخیر کلامی می شوند؟

آیا والدین می توانند باعث تاخیر در گفتار کودک خود شوند؟

در موارد شدید، تأخیر گفتار یا زبان می‌تواند ناشی از بی‌توجهی، سوءاستفاده، یا تجارب آسیب‌زا باشد. اما پاسخ کوتاه منفی است: در خانه‌ای که کودکان در آن درگیر هستند و از آنها مراقبت می‌ شود، مشکلات گفتاری توسط والدین یا مراقبان ایجاد نمی‌شود. فرقی نمی‌کند چند فرزند داشته باشید و اینکه فرزندتان در مهدکودک باشد، پیش‌دبستانی می‌رود یا در خانه تحصیل می‌کند. با این حال، در حالی که مراقبان باعث تاخیر در گفتار نمی‌شوند، ممکن است خانواده‌ها کارهایی انجام دهند که مانع از پیشرفت گفتار کودک تا حد ممکن شود. به این سه عادت که می‌توانند مانع رشد گفتار و زبان کودک شما شوند، نگاهی بیندازید:

۱. برای فرزندتان صحبت کنید: وقتی بچه‌ها هنوز زیاد صحبت نمی‌کنند، برای دیگران آسان است که برای آنها صحبت کنند. گاهی اوقات ممکن است به کودک خود فرصت پاسخگویی به سوالاتی مانند آنچه می خواهد بخورد یا بپوشد را ندهیم. ما فقط از آنها نمی پرسیم! یا شاید از کودک سوالی پرسیده شود، اما اطرافیانشان مانند مراقبان و خواهران و برادران، تصور می کنند که باید به جای کودک صحبت کنند.

صرف نظر از موقعیت، عدم دادن فرصت صحبت به فرزندتان می تواند به رشد زبان او آسیب برساند. فرزند شما یاد می گیرد که می تواند با صحبت کردن از شخص دیگری به جای او به آنچه نیاز دارد، دست یابد.

۲. با هم کتاب نخوانیم: برنامه های روزانه ما اغلب پر است. به راحتی می توان فراموش کرد که چند دقیقه با کودک خود مطالعه کنید. اما آن دقایق مهم است. یک مطالعه نشان داد که وقتی والدین فقط یک کتاب در روز برای کودک خود می‌خوانند، تا زمانی که کودک وارد مهدکودک می‌شود، در مجموع ۱.۴ میلیون کلمه بیشتر از کودکانی که برایشان خوانده نشده بود، شنیده‌اند.

خواندن با فرزندتان به او کمک می کند دایره لغات خود را بهبود بخشد، یاد بگیرد که چگونه جملات بسازد و یاد بگیرد که چگونه ترتیب داستان ها را دنبال کند. مهم است که در صورت امکان هر روز با کودک خود مطالعه کنید. برای تنظیم یک روال مطالعه، زمانی از روز را انتخاب کنید که احتمالاً فرزندتان با شما آرام می گیرد. اوایل عصر یک انتخاب عالی است. کودک شما ممکن است بعد از یک روز طولانی بیشتر بغل شود. درست قبل از خواب گزینه دیگری است که برای برخی از کودکان خردسال خوب کار می کند.

سعی کنید به فرزندتان اجازه دهید کتاب را انتخاب کند یا کتاب هایی با موضوعات و تصاویری که به آنها علاقه دارد را انتخاب کند.

۳. به فرزندتان اجازه دهید اغلب از صفحه نمایش استفاده کند: بسیار وسوسه انگیز است که برای سرگرم کردن بچه ها یک تلفن یا تبلت به آنها بدهید (و شاید خودتان کمی آرامش و سکوت داشته باشید!). اجتناب از نمایشگرها غیرممکن است. اما والدین باید مراقب باشند که فرزندشان چقدر از صفحه نمایش استفاده می‌کند.

اینجوری درباره اش فکر کنید. اگر کودکی جلوی صفحه نمایش نشسته باشد، از او انتظار نمی رود که صحبت کند یا تعامل داشته باشد. رشد گفتار و زبان بسیار زیاد هنگام تعامل رو در رو با شخص دیگر یا هنگام انجام فعالیت های عملی مانند بازی یا ساختن کاردستی اتفاق می افتد.

تحقیقات از این امر حمایت می کند. برای مثال یک مطالعه اثرات جدی زمان غیرفعال صفحه نمایش را بر زبان نشان داد. محققان دریافتند قبل از اینکه کودک یک ساله شود، کسانی که بیش از دو ساعت در روز تلویزیون تماشا می‌کنند، شش برابر بیشتر احتمال دارد که دچار تاخیر زبانی شوند.

آیا والدین می توانند باعث تاخیر در گفتار کودک خود شوند؟

راه هایی برای حمایت از کلام فرزندتان در خانه

راه های بسیار آسانی وجود دارد که به کودک شما کمک می کند تا ارتباط برقرار کند. علاوه بر خواندن با هم و محدود کردن صفحه نمایش، در اینجا سه ​​کار دیگر وجود دارد که می توانید از امروز شروع کنید:

۱. با فرزندتان صحبت کنید، حتی اگر هنوز پاسخی نداده باشد: یکی از کارهای آسانی که می توانید انجام دهید این است که اغلب با فرزندتان صحبت کنید و کلمات واژگان جدیدی را مدل کنید. “مدل سازی” به سادگی به معنای استفاده از آن کلمات در مقابل فرزندتان است. بچه ها باید زبان بشنوند و درگیر مکالمه باشند. حتی اگر فکر نمی کنید فرزندتان به شما پاسخ دهد، به هر حال با او صحبت کنید. بخش مهم این است که به آنها فرصت دهیم. شما همچنین می توانید مکالمات با سایر اعضای خانواده را در مقابل فرزند خود مدل کنید. بچه‌ها می‌توانند کلمات جدید را انتخاب کنند و یاد بگیرند که چگونه با تماشای دیگران گفتگوی پشت سر هم داشته باشند.

۲. با کودک خود بازی کنید: بازی با هم راه مهمی برای کمک به رشد کلامی کودک است. در اینجا دو نمونه وجود دارد:

-بازی با عروسک بچه: کودک شما می‌تواند نام‌گذاری اعضای بدن یا گفتن جملاتی مانند «کودک خواب است» یا «شب شب» را تمرین کند.

-بازی با ماشین‌های اسباب‌بازی: فرزندتان می‌تواند صداهایی (“بیپ بیپ!”) تولید کند و سناریوهای وانمودی مانند مسابقه بین ماشین شما و ماشین او را اجرا کند. عبارات ساده ای مانند “آماده، تنظیم، برو!” می تواند به کودک کمک کند تا استفاده از کلمات را برای یک هدف یاد بگیرد. وقتی کلمه “برو” را می شنوند یا می گویند، می دانند که این به معنای هل دادن ماشین است.

علت و معلول بخش بزرگی از ارتباطات است و همچنین بخش بزرگی از بازی است. اگر کودکی بلوک را از برج بیرون بکشد، می افتد. اگر دکمه روی اسباب بازی را فشار دهند، صدا ایجاد می کند. به طور مشابه، اگر به کسی بگویید چه چیزی نیاز دارید، می توانید در ازای آن چیزی دریافت کنید. بازی راهی شگفت انگیز برای کودکان برای یادگیری این مفهوم علت و معلولی است.

۳. گفتار را در سطح فرزندتان تمرین کنید: داشتن انتظارات واقع بینانه از فرزندتان بسیار مهم است. کودکی که صحبت نمی کند، ناگهان شروع به استفاده از جملات نمی کند. رشد تکلم کودک را به عنوان یک نردبان در نظر بگیرید: بچه ها باید هر بار یک پله بالا بروند.

اگر فرزندتان هنوز صحبت نمی‌کند و از اشاره برای بیان خواسته‌هایش استفاده نمی‌کند، با آموزش اشاره کردن یا انجام سایر حرکات به او شروع کنید. اگر فرزندتان از کلماتی استفاده می‌کند، می‌توانید روی آموزش واژه‌های کاربردی تمرکز کنید. کلمات کاربردی آنهایی هستند که به راحتی می توانند یک خواسته یا نیاز را بیان کنند، مانند بیشتر، لطفاً، کمک کنید، بخورید و بنوشید.

راه هایی برای حمایت از کلام فرزندتان در خانه

چگونه بفهمید که فرزندتان به گفتار درمانی نیاز دارد؟

اگر فکر می‌کنید فرزندتان در توسعه ارتباطات خود عقب مانده است، با پزشک اطفال خود صحبت کنید تا او را به گفتاردرمانی ارجاع دهد. همچنین می توانید برای شروع مکالمه مستقیماً با یک گفتاردرمانگر تماس بگیرید. گفتاردرمانگران برای تشخیص مشکلات گفتار و زبان آموزش دیده اند و به کودکان کمک می کنند تا حد امکان واضح ارتباط برقرار کنند. بسیاری از کودکان به این کمک حرفه ای برای رسیدن به پیشرفت گفتار و زبان خود نیاز دارند.

بهتر است گفتار درمانی را در اسرع وقت شروع کنید تا فرزندتان بیشتر از این عقب نماند. در تماس با یک گفتاردرمانگر تردید نکنید، حتی اگر بخواهید چند سوال بپرسید. امروز می‌توانید از یک مشاوره تلفنی رایگان در مرکز تخصصی گفتاردرمانی تهران راهنمایی بگیرید، ما آماده کمک به شما هستیم.

 

مقاله های مرتبط

انواع رایج اختلالات گفتار

سیر تکامل گفتاری کودکان

کودک دو ساله من حرف نمیزنه!

کودک سه ساله من حرف نمیزنه!

گفتاردرمانی برای کودک ۱ ساله

گفتاردرمانی برای کودک ۲ ساله

گفتاردرمانی برای کودک ۳ ساله

گفتاردرمانی برای کودک ۴ ساله

گفتاردرمانی برای کودک ۵ ساله

مراحل رشد طبیعی گفتار و زبان

علائم هشدار دهنده تأخیر تکاملی

نقاط عطف رشد کودک یک ساله

نقاط عطف رشد کودک ۱۸ ماهه

تأخیرهای رشدی در کودکان ۳ تا ۵ سال

شایع ترین علت تاخیر رشد در کودکان

چرا کودک ۴ ساله من صحبت نمی کند؟

تمرینات گفتاری برای کودکان ۴ تا ۶ ساله

تاثیر مشکلات گفتاری کودکان در نارساخوانی

حرف نزدن کودک تا چه سنی طبیعی است؟

بایدها و نبایدهای تمرین گفتار درمانی در خانه

چه زمانی باید نگران حرف نزدن کودک باشیم؟

آیا می توانم گفتاردرمانی را در منزل انجام دهم؟

چه زمانی کودکان از توانبخشی فشرده سود می برند؟

نکاتی برای موفقیت کودکان با تاخیر گفتاری در مدرسه

کودک ۱۸ماهه من صحبت نمی کند، آیا باید نگران باشم؟

اگر کودک ۲ یا ۳ ساله شما صحبت نمی کند چه باید کرد؟

کودک من همه چیز را می فهمد، اما هنوز صحبت نمی کند!

چگونه تماشای صفحه نمایش بر رشد گفتار و زبان کودک تأثیر می گذارد؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این قسمت نباید خالی باشد
این قسمت نباید خالی باشد
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

هفت − 5 =

× پشتیبانی 24 ساعته