همانطور که کودکان خردسال مهارت های گفتاری و زبانی خود را توسعه می دهند، باید انتظار نقص هایی را داشت. خطاها اغلب بخشی از تکامل معمولی هستند و بسیار رایج هستند. نوک زبانی صحبت کردن یکی از قابل توجه ترین اختلالات گفتاری است که می تواند در این دوره از رشد رخ دهد. افراد دارای گفتار نوک زبانی اغلب برای تلفظ صامت های خاصی با مشکل مواجه می شوند که صداهای “س” و “ز” از رایج ترین و چالش برانگیزترین صداها هستند.

نوک زبانی صحبت کردن

در بسیاری از موارد کودک در مسیر توسعه زبان بصورت موقتی با آن برخورد می کند و به مرور زمان به طور طبیعی به خودی خود اصلاح می شوند. اگر چه ممکن است نوک زبانی صحبت کردن در طول سال‌ های خردسالی کودک بامزه به نظر برسد، اما اگر با بزرگ ‌تر شدن کودک این مشکل همچنان ادامه پیدا کند، می  ‌تواند نگران ‌کننده باشد. سوال شماره یک والدین معمولاً این است که “آیا نوک زبانی حرف زدن فرزند من با رشد او از بین خواهد رفت؟” بسیاری از والدین نگران هستند که نوک زبانی صحبت کردن فرزندشان تا سن مدرسه و در نهایت بزرگسالی ادامه یابد و بر اعتماد به نفس و عزت نفس فرزندشان تأثیر بگذارد.

خوشبختانه درمان های موثری وجود دارد. به علاوه راه‌های زیادی وجود دارد که مراقبان می ‌توانند عادات ارتباطی خوب را در خانه تقویت کنند تا از برجسته ‌تر شدن گفتار نوک زبانی جلوگیری کنند. مانند تمام چالش های گفتاری و زبانی، آموزش خود بهترین راه برای تصمیم گیری آگاهانه در مورد درمان است. به همین دلیل ما این راهنمای اطلاعاتی را برای پاسخ به سؤالات رایج در مورد این اختلال، شناسایی علائم و نشانه ‌ها و توضیح نحوه ارزیابی، تشخیص و درمان گفتاردرمانی نوک زبانی صحبت کردن را به طور معمول گردآوری کرده‌ایم.

نوک زبانی حرف زدن چیست؟

نوک زبانی حرف زدن چیست؟

بسیاری از ما می دانیم که صدای لب چگونه است. رایج ‌ترین شکل زمانی اتفاق می ‌افتد که وقتی کسی می ‌خواهد صدای «س» یا «ز» بگوید، صدای «ث» در می ‌آورد. لب ها به دلیل قرار گرفتن نادرست زبان در داخل دهان در هنگام صحبت ایجاد می شوند. زمانی که فردی حرف می زند، زبان او معمولاً با دندان هایش تماس می گیرد، فشار می دهد یا از بین دندان هایش بیرون می زند. در واقع چهار نوع مجزا از نوک زبانی با ویژگی های خاص و قرار دادن زبان وجود دارد. در حالی که ممکن است تفاوت ها کوچک به نظر برسند، تشخیص صحیح هنگام بررسی درمان مهم است. در اینجا چهار نوع نوک زبانی وجود دارد:

-نوک زبانی کامی: همانطور که از نام آن پیداست، نوک زبانی با کام نرم افراد مرتبط است که بیشتر به عنوان سقف دهان شناخته می شود. هنگامی که زبان یک فرد در حین صحبت کردن به عقب می چرخد و سقف دهانش را لمس می کند، اغلب در ایجاد صداهای “س” و “ز” مشکل دارند.

-نوک زبانی جانبی: این زمانی اتفاق می ‌افتد که زبان یک فرد در موقعیتی نزدیک به حالت طبیعی باقی می ‌ماند، اما جریان هوا از یک یا هر دو طرف دهان او خارج می ‌شود. گاهی اوقات از آن به عنوان “نوک زبانی آبکی” یاد می شود زیرا می تواند کلمات گوینده را “خیس” یا “تف” کند. آنچه می شنوید ترکیبی از هوا و بزاق است.

-نوک زبانی دندانی شده: زبان فرد به دندان های جلویی فشار می آورد و جریان هوا را به سمت جلو هدایت می کند. این معمولا صدای “خفه” تولید می کند.

-نوک زبانی بین دندانی: معمولاً به آنها نوک زبانی جلویی گفته می شود. آنها زمانی اتفاق می ‌افتند که زبان به جلو فشار می ‌آورد یا از بین دندان‌ های جلویی بیرون می ‌زند.

نوک زبانی اغلب پس از ۲ سالگی، زمانی که کودکان شروع به رشد توانایی های زبانی خود می کنند، قابل توجه می شوند.

هم نوک زبانی دندانی شده و هم بین دندانی در مرحله رشد زبان کودک رایج و کاملا طبیعی هستند. بسیاری از کودکان تا حدود چهار و نیم سالگی آنها را تجربه می کنند. در حالی که همیشه ایده خوبی است که اگر مشکوک هستید که کودکتان نوک زبانی حرف زدن دارد، با یک آسیب شناس گفتار-زبان ماهر صحبت کنید این مسئله زمانی که فرزند شما به سن ۵ سالگی نزدیک می شود، بسیار مهم است.

برعکس نوک زبانی جانبی و کامی به عنوان بخشی از رشد طبیعی کودک اتفاق نمی افتد. کودک مبتلا به این نوع نوک زبانی باید در اسرع وقت یک ارزیابی حرفه ای از یک متخصص گفتاردرمانی دریافت کند.

چه چیزی باعث ایجاد نوک زبانی حرف زدن می شود؟

چه چیزی باعث ایجاد نوک زبانی حرف زدن می شود؟

نوک زبانی صحبت کردن به دلیل قرار گرفتن نادرست زبان در دهان ایجاد می شوند. این امر به نوبه خود می تواند جریان هوا را هنگام صحبت کردن مسدود کند و باعث اختلال در نحوه تلفظ کلمات و هجاها شود. لب ها می توانند توسط عوامل مختلفی ایجاد شوند، از جمله:

-آموزش تلفظ نادرست صداها و هجاها

-مشکلات در راستای فک فرد

-گره زبان، زمانی اتفاق می افتد که زبان به پایین دهان وصل می شود و حرکت آن محدود می شود.

-رانش زبان، جایی که زبان از بین دندان های فرد بیرون زده است.

آیا تفاوتی بین رانش زبان و نوک زبانی وجود دارد؟

آیا تفاوتی بین رانش زبان و نوک زبانی وجود دارد؟

بله، بین رانش زبان و نوک زبانی تفاوت وجود دارد. با این حال تشخیص این تمایز با یک چشم آموزش ندیده دشوار است و بهتر است به ارزیابی بالینی یک آسیب شناس گفتار-زبان، که به عنوان گفتار درمانگر نیز شناخته می شود، واگذار شود. برخی از والدین می ترسند که فرزندشان توسط همسالانشان مسخره شود. کودکان همچنین ممکن است هنگام صحبت با افراد دیگر احساس اضطراب یا ناراحتی کنند که می تواند بر اعتماد به نفس، عزت نفس و توانایی آنها برای معاشرت با دیگران تأثیر بگذارد.

برای بزرگسالان، این اثرات می تواند بدتر باشد. آنها ممکن است در محل کار احساس ناامیدی یا خجالت کنند و سعی کنند از برخی موقعیت های اجتماعی به طور کلی اجتناب کنند. در حالی که نوک زبانی به‌ طور متفاوتی روی همه افراد تأثیر می‌ گذارند، کارهایی وجود دارد که مراقبان و بزرگسالان می ‌توانند برای به حداقل رساندن تأثیر نوک زبانی و بازیابی گفتار عادی انجام دهند.

تشخیص نوک زبانی حرف زدن

نوک زبانی ها چگونه شناسایی و تشخیص داده می شوند؟

در بیشتر موارد پزشک اطفال، پرستار مدرسه یا معلم شما ممکن است شما را به یک گفتار درمانگر ارجاع دهد. گفتار درمانگران متخصص ارتباطات هستند و واجد شرایط ترین متخصصان برای ارزیابی، تشخیص و درمان کودکان و بزرگسالان با این مشکل هستند. همانطور که گفته شد، انواع مختلفی از نوک زبانی با شدت های مختلف وجود دارد که می تواند بر گفتار کودک شما تأثیر بگذارد. به همین دلیل است که اگر مشکوک هستید که فرزندتان نوک زبانی حرف می زند، ایده خوبی است که فعال باشید و از یک متخصص گفتاردرمانی کمک بگیرید. برای ارزیابی الگوهای گفتاری فرزندتان، گفتار درمانگر شما ممکن است:

-سابقه پزشکی فرزندتان را مرور کنید.

-آناتومی محل قرارگیری دهان و زبان آنها را بررسی کنید.

-مشکلاتی مانند بند زبان یا رانش زبان را بررسی کنید.

-به روانی گفتار، کیفیت آواز و مهارت های ارتباط اجتماعی فرزندتان توجه کنید.

-تعیین کنید که آیا کودک شما دارای نوک زبانی یا نوع دیگری از اختلال صدای گفتار است.

-ارائه نظر حرفه ای در مورد زمان شروع مداخله؛ به عنوان مثال، گفتار درمانگر ممکن است توصیه کند درمان را به تعویق بیندازید و کودک خود را به دقت زیر نظر داشته باشید تا ببینید آیا نوک زبانی به طور طبیعی در طول زمان ناپدید می شود یا خیر.

درمان نوک زبانی حرف زدن

نوک زبانی چگونه درمان می شود؟

شکستن عادت ها با گذشت زمان سخت تر می شود. بنابراین هرچه درمان زودتر ارائه شود، سریع‌ تر می ‌توان آن را اصلاح کرد و ارتباط کلی کودک شما بهبود می ‌یابد. هنگامی که گفتار درمانگر، گفتار کودک شما را ارزیابی کرد، نوع لحن او را شناسایی کرد و تشخیص داد که کدام صداها را اشتباه تلفظ می کند، یک برنامه درمانی مناسب برای کمک به کودک برای رسیدن به اهداف ارتباطی خود ایجاد می کند. این طرح اغلب شامل کمک به فرزند شما می شود:

-آگاهی آنها را از جایی که هنگام صحبت کردن زبان خود را قرار می دهند افزایش می دهند.

-تفاوت بین تلفظ صحیح و نادرست صداها و هجاها را شنیده و تشخیص دهند.

-به درستی صداهای هدفی را که در تلاش برای تلفظ هستند، بسازند.

-تلفظ صحیح زبان های پیچیده تر مانند ترکیب های صامت و مصوت، جملات ساختار یافته و خودانگیخته و غیره

-استفاده از این تلفظ های صحیح را در محیط های واقعی خارج از جلسات درمانی تمرین کنید.

هر کودکی متفاوت است و تعداد و شدت درمان بسته به نیاز او تغییر می کند. در حالی که برخی از کودکان می توانند بهبود قابل توجهی را در یک یا دو ماه مشاهده کنند، برخی دیگر به مداخله برای یک سال یا بیشتر نیاز خواهند داشت. عواملی که می توانند بر طول درمان تأثیر بگذارند عبارتند از: سن کودک شما، نوع نوک زبانی، آگاهی از تلفظ اشتباه و توانایی خود تصحیحی، میزان پیروی از دستورالعمل ها و تعداد دفعات تمرین در خانه.

اگر نگران نوک زبانی صحبت کردن فرزند خود هستید همین حالا با مرکز تخصصی گفتاردرمانی تهران جهت دریافت خدمات تشخیصی و درمانی تماس حاصل فرمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این قسمت نباید خالی باشد
این قسمت نباید خالی باشد
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

1 × 3 =

keyboard_arrow_up
× پشتیبانی 24 ساعته