بسیاری از بزرگسالانی که در دوران کودکی مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) تشخیص داده شده بودند، فکر می کنند علائم آنها ممکن است با بلوغ از بین برود.

چگونه شاهد تغییر علائم ADHD خود در طول سال ها و در مراحل مختلف زندگی خود بوده اید؟ آیا می توانید از ADHD پیشی بگیرید؟ آیا با بلوغ از بین می رود؟ برای اینکه بدانید تحقیق چه می گوید و چه معنایی برای شما دارد به خواندن ادامه دهید.

تحقیقات در این مورد چه می گوید؟ محققان به بررسی این ایده ادامه می دهند که به نظر می رسد برخی از بزرگسالان از اختلال نقص توجه و بیش فعالی یا حداقل بیشتر علائم ظاهری این اختلال رشد می کنند. با این حال حدود ۸۰ درصد از جوانان همچنان به اختلال نقص توجه و بیش فعالی تا بزرگسالی ادامه می دهند. این بدان معناست که حدود ۲۰ درصد از بزرگسالانی که در کودکی مبتلا به بیش فعالی تشخیص داده شده اند، دیگر تعریف بالینی این اختلال را ندارند.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی یک بیماری مبتنی بر مغز با تفاوت‌های ساختاری در مغز افراد مبتلا به این اختلال در مقایسه با افرادی که بیش فعالی ندارند، می باشد. برخی از محققان در نظر دارند که حتی اگر علائم با بلوغ فرد در بزرگسالی کمتر شود، این تفاوت‌های ساختاری در مغز او باقی می‌ماند.

تغییرات بیش فعالی در دوران زندگی

افزایش سن، اما نه از اختلال نقص توجه و بیش فعالی؟

قبلاً توسط متخصصان و والدین تصور می شد که کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بیش فعالی در نهایت از این اختلال خارج می شوند. حتی نام قبلی ADHD، “اختلال هایپر جنبشی دوران کودکی”، این تصور را ایجاد می کرد که این یک وضعیت محدود سنی است. اما در اواسط دهه ۱۹۹۰، ما متوجه شدیم که اکثر کودکانی که بیش فعال تشخیص داده شده اند، علائم اختلال نقص توجه و بیش فعالی را تا بزرگسالی ادامه خواهند داد.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی دارای سه تظاهر اصلی است، همانطور که در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، نسخه پنجم (DSM-5)، عمدتاً بی توجه، عمدتاً بیش فعال و ترکیبی توضیح داده شده است. این تظاهرات می ‌توانند در طول مراحل مختلف زندگی فرد تغییر کنند و می‌توانند تحت تأثیر شرایط زندگی قرار گیرند. بسیاری از کودکانی که شکل غالبا بیش فعال را نشان می دهند، می توانند به بزرگسالانی تبدیل شوند که دیگر بیش فعالی نشان نمی دهند. غالباً زمانی تصور می شد که این کودکان فقط به این دلیل که در زندگی روزمره با آرامش بیشتری رفتار می کنند، از ADHD پیشی گرفته اند، حتی اگر علائم بی توجهی، تکانشگری و بی نظمی همچنان باقی بماند.

کورتنی لوپرستی، MS، در وبلاگ Truisms of Wellness برای Psychology Today، تحقیقات اخیر را مرور می‌کند و می ‌پرسد: «آیا ADHD، دقیقاً مانند اشکال خاصی از صرع، می‌تواند از بین برود؟ یا با وجود آنچه پزشکان زمانی معتقد بودند، آسیب های مرتبط با ADHD برای دراز مدت باقی می ماند؟

او می ‌گوید این تحقیق به ما می‌گوید نه، حتی آن بزرگسالانی که دیگر علائم ADHD را نشان نمی‌دهند، هنوز تفاوت‌های مغزی مرتبط با ADHD را تجربه می‌ کنند. او می نویسد که تظاهرات آن تغییر کرده است، اما اختلال زمینه ای هنوز باقی مانده است.

نگاهی دقیق تر به مغز در اختلال بیش فعالی

نگاهی دقیق تر به مغز در اختلال بیش فعالی

اگرچه ممکن است تظاهرات رفتاری در بزرگسالانی که در کودکی مبتلا به ADHD تشخیص داده شده اند تغییر کند، آیا ساختار عصبی منحصر به فرد آنها تغییر کرده است؟ محققان اسکن مغزی را روی دو گروه از افراد انجام دادند: کسانی که در کودکی یا نوجوانی مبتلا به ADHD تشخیص داده شده بودند و یک گروه کنترل از افرادی که تشخیص ADHD نداشتند و علائمی نداشتند. آنها توجه زیادی به هسته دمی داشتند، بخشی از مغز که در نحوه یادگیری، پردازش و ذخیره خاطرات و برقراری ارتباط ما نقش دارد.

محققان اسکن‌های مغزی را بین دو گروه مقایسه کردند و دریافتند که در مقایسه با گروه کنترل سالم، افرادی که مبتلا به ADHD تشخیص داده شده بودند، ماده خاکستری [بافت مغز] را در هسته دمی کاهش داده بودند، منطقه‌ای از مغز که به یک ناحیه وسیع تنوع شناخت عملکردهایی از جمله حافظه کمک می‌کند. لوپرستی می نویسد؛ با این حال نکته شگفت‌ انگیز این بود که این تفاوت مغز بدون توجه به اینکه آیا شرکت ‌کننده هنوز معیارهای تشخیصی ADHD را دارد یا نه وجود داشت. به عبارت دیگر، بزرگسالان جوانی که قبلاً در نوجوانی مبتلا به ADHD تشخیص داده شده بودند، اما دیگر علائم بالینی قابل توجهی از خود نشان ندادند، همچنان هسته‌های دمی کوچک‌ تر از حد متوسط ​​نسبت به افراد بدون سابقه ADHD داشتند.

محققان می‌ توانند ببینند که حتی بدون وجود علائم رفتاری، مغز متاثر از ADHD تفاوت ساختاری را حفظ می ‌کند که با رشد شرکت‌ کنندگان در مطالعه تا بزرگسالی تغییری نکرد.

نه تنها بزرگسالان هنوز می ‌توانند معیارهای تشخیصی ADHD را برآورده کنند، بلکه بزرگسالانی که از نظر فنی از ADHD بهبود یافته‌اند، ممکن است با برخی وظایف شناختی دست و پنجه نرم کنند، فعالیت‌های عصبی کمتر از سالم را تجربه کنند و سطح نامنظمی از ماده خاکستری در مناطق خاصی از مغز داشته باشند. او گزارش می دهد؛ ADHD فقط به این دلیل ناپدید نمی‌ شود که علائم کمتر آشکار می ‌شوند – تاثیر آن بر مغز باقی می‌ماند.

بیش فعالی در بزرگسالان: ارائه متفاوت

بیش فعالی در بزرگسالان: ارائه متفاوت

برخی از بزرگسالانی که در دوران کودکی علائم خفیف ‌تری از ADHD داشتند، ممکن است مهارت‌های مقابله‌ای را ایجاد کرده باشند که علائم آن‌ها را به‌خوبی برطرف می‌ کند تا از تداخل ADHD در زندگی روزمره آنها جلوگیری کند. برخی دیگر ممکن است تشخیص نادرست ADHD داشته باشند و بیماری زمینه ای در بزرگسالی یا برطرف شود یا به درستی شناسایی و درمان شود. این افکار ممکن است دلیل این باشد که چرا به نظر می رسد حدود ۲۰ درصد از کودکان بیش از حد ADHD رشد کرده اند.

اما برای بسیاری از افراد این نیست که از ADHD پیشی گرفته‌اند، بلکه به این معناست که با تغییر آن‌ها، نحوه تظاهر آن تغییر کرده است. بسته به سطوح استرس و میزان حمایتی که فرد از محیط خود دریافت می‌کند، علائم می‌ توانند بهتر یا بدتر شوند – روال‌ها و اعضای خانواده یا کارمندان یا همکارانی که می ‌توانند به جبران برخی از نقص‌های عملکرد اجرایی فرد به صورت روزانه کمک کنند. هنگامی که بیش فعالی از رفتارهای بیرونی به رفتار درونی منتقل شد – احساس “بر افروختگی” در درون و آرامش در بیرون – ممکن است به نظر دیگران برسد که ADHD همراه با واضح ترین علامت آن از بین رفته است.

DSM-5 سعی کرده است این تغییر تظاهرات را هنگام توصیف ADHD در بزرگسالان در نظر بگیرد.

برای برخی از بزرگسالان، علائم ADHD ممکن است در ظهور شرایط همزمان از جمله افسردگی، اضطراب و اختلالات سوء مصرف مواد نقش داشته باشد. بسیاری از افرادی که تحت تأثیر ADHD قرار گرفته‌اند، علائمی را مشاهده می ‌کنند که در روابط عاشقانه، ازدواج و مشارکتشان به استرس کمک می‌کند.

درباره ADHD بزرگسالان بیشتر بدانید!

درباره ADHD بزرگسالان بیشتر بدانید!

بسیاری از مردم هنوز فکر می کنند که ADHD می تواند بیش از حد رشد کند یا اینکه بزرگسالان نمی توانند مبتلا به ADHD هستند. اغلب، متخصصانی که با تحقیقات فعلی همراه نبوده اند و به صورت انفرادی با بیماران کار می کنند، همچنان فکر می کنند که اینطور است و علائم ADHD در بزرگسالی از بین می رود. این می تواند برای بزرگسالان و کسانی که به او اهمیت می دهند یک موقعیت ناامید کننده باشد. جهت دریافت خدمات مشاوره ای در این خصوص با مرکز درمان بیش فعالی در تهران تماس حاصل فرمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این قسمت نباید خالی باشد
این قسمت نباید خالی باشد
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

سه × پنج =

× پشتیبانی 24 ساعته