بیش فعالی و بی قراری مداوم باعث ایجاد چالش هایی در خانه و مدرسه می شود، اما مهم است که والدین و کودکان به طور یکسان به یاد داشته باشند که این رفتارها چیزی نیست که کودک بتواند آن را کنترل کند.

گاهی اوقات تشخیص اضطراب آسان است مانند زمانی که کودک قبل از امتحان در مدرسه احساس عصبی می کند. مواقع دیگر اضطراب در کلاس می‌تواند کاملاً شبیه چیز دیگری مانند ناراحتی معده، رفتار مخرب یا عصبانی و حتی اختلال یادگیری باشد.

یکی از مشکلات اساسی کودکان در مدرسه سر و صدای زیاد، هیجان بیش از حد، بی قراری و کمبود توجه است که شاید تا حدی نیز عدم رعایت نظم و احترام به معلم و فرمانبرداری نیز دیده شود.

بازی یک حوزه بسیار مهم در رشد اولیه دوران کودکی است، به ویژه هنگامی که صحبت از رشد مهارت های گفتاری و زبانی می شود. بازی نحوه یادگیری و کشف دنیای اطراف کودکان است.

کودکان با تماشای صفحه نمایش و دستگاه های دیجیتال مانند تلویزیون، تلفن همراه و تبلت که براحتی در دسترس هستند، غرق می شوند. این مورد می تواند بر رشد گفتاری و زبانی کودک شما تأثیر بگذارد.

دلایل مختلفی می تواند وجود داشته باشد که کودک ۴ ساله شما صحبت نمی کند. برخی از دلایل احتمالی می تواند از دست دادن شنوایی، اختلالات عصبی، ناتوانی ذهنی، عدم تحریک زبان در خانه، تاخیر شناختی و تاخیر در رشد حرکتی و گفتار و زبان باشد.

بعنوان والدین ممکن است وقتی فرزندتان در سه سالگی صحبت نمی‌کند، ترکیبی از نگرانی و کنجکاوی را احساس کنید. درک دلایل احتمالی تاخیر در رشد گفتار کودک ۳ ساله و ارائه پشتیبانی برای بهبود مهارت‌های ارتباطی او ضروری است.

اختلالات گفتار و زبان می تواند بر درک کودک دو ساله و نحوه بیان او تأثیر بگذارد. شرایط خاصی می تواند بر تکامل آنها در این مناطق تأثیر بگذارد.

اگر والدین یا مراقب یک کودک ۲ یا ۳ ساله هستید و آنها هنوز صحبت نمی کنند، احتمالاً سؤالاتی در ذهن شما وجود دارد. آیا این طبیعی است؟ چگونه می توانم به آنها کمک کنم؟ اصلا از کجا باید شروع کنم؟

تلفن‌های همراه ما بخشی از زندگی امروزی هستند و احتمالاً این تغییر نخواهد کرد. اما به عنوان یک والدین یا مراقب، اگر وقتی که با فرزندتان هستید زمان زیادی را با گوشی می گذرانید، این می‌تواند بر رشد ارتباطات او تأثیر بگذارد.

به عنوان یک آسیب شناس گفتار و زبان، بازی های زیادی انجام داده ام. گاهی اوقات فقط برای یک استراحت سرگرم کننده است، اما اغلب برای تمرین نوبت گرفتن است. نوبت کاری یک جنبه مهم در ایجاد مهارت های اجتماعی قوی است.

همه ما احساسات مختلفی را در پاسخ به موقعیت های متفاوت تجربه می کنیم. کودکان همان احساساتی که بزرگسالان دارند را تجربه می کنند، اما گاهی اوقات در ابراز آنها مشکل دارند.

همه کودکان در طول زندگی خود لحظاتی مانند طغیان عصبانیت، امتناع از پیروی از دستورالعمل ها، حتی عصبانیت یا تنش را تجربه می کنند. دلایل مختلفی برای مشکلات رفتاری وجود دارد و در برخی از کودکان، ارتباط نزدیکی با تاخیر گفتار و زبان دارد.

وقتی کودک خردسال شروع به صحبت می کند، می تواند کاملاً جادویی باشد. اما وقتی کلمه مورد علاقه آنها “نه” است چطور؟ اگر کودکی در خانه دارید، این کلمه ای است که احتمالاً اغلب خواهید شنید، شاید بیشتر از آنچه که ترجیح می دهید.

آموزش پیروی از دستورالعمل ها به فرزندتان فقط به یک روز شادتر و آرام تر منجر نمی شود. این مهارت برای درک کودک، آمادگی مدرسه و تقریباً تمام جنبه های آینده او بسیار مهم است.

بسیاری از ما اصطلاح اختلال گفتار را شنیده‌ایم، اما آیا دقیقاً می دانید اختلال گفتاری چیست؟ چگونه متوجه می شوید که فرزند شما دچار اختلال در گفتار دارد؟ و اگر در بزرگسالی دچار اختلال گفتار هستید، آیا گفتار درمانی می تواند به شما کمک کند؟

محققان موسسه UC Davis MIND آنتی بادی‌های خاصی را شناسایی کرده‌اند که پروتئین‌های مغز جنین را در خون زیر مجموعه‌ای از زنانی که کودکانشان مبتلا به اوتیسم هستند مورد هدف قرار می‌دهند.

چه فرزند شما در حال شروع مهدکودک، پیش دبستانی یا صرفاً یک سال تحصیلی جدید باشد، اگر صحبت کردن برای او سخت باشد، ممکن است کمی مضطرب شوید.

در پیش دبستانی کودکان ۵ ساله ممکن است حروف و اعداد را یاد بگیرند، ورزش را برای اولین بار امتحان کنند، دوستان جدیدی پیدا کنند و به احتمال زیاد آنها زمان خود را با افراد مختلفی سپری می کنند. این امر مهارت های ارتباطی را مهم تر می کند.

یک مطالعه جدید منتشر شده نشان می دهد که تغییرات خاص در سیستم ایمنی بیش فعال می تواند به رفتارهای مشابه اوتیسم در موش ها کمک کند و نشان داد که سیستم ایمنی مادر یک عامل کلیدی در رفتارهای غیر عادی نهایی در فرزندان است.

بسیاری از کودکان پیش دبستانی لکنت زبان دارند. آنها ممکن است کل یا قسمتی از کلمات را تکرار کنند و از القابی مانند “اوه” و “امم” استفاده کنند یا در یافتن کلمه مناسب مشکل نشان دهند.

درمان توانبخشی شنوایی (درمان ارتباطی) شامل طیف گسترده ای از اقدامات با هدف بهینه سازی توانایی فرد برای شرکت در فعالیت هایی است که در نتیجه کاهش شنوایی محدود شده اند.

تمرکز در درمان گفتاردرمانی کودکان کم شنوا و پس از کاشت حلزون شنوایی، صرفاً گوش دادن است. چرا؟ زیرا زمانی که کودک ایمپلنت را دریافت می کند، فرصت های بی شماری را برای یادگیری از دست داده است.

لکنت زبان یا اختلال روانی در شروع دوران کودکی قابل درمان است. افراد ممکن است به دلیل جهش های ژنتیکی ارثی مستعد لکنت باشند. بنابراین هیچ آسیب شناس گفتار و زبان (SLP) یا گفتار درمانگری نمی تواند درمان لکنت زبان را تضمین کند.

اکثر کودکانی که ناشنوا یا کم شنوا هستند کمی شنوایی دارند، که “شنوایی باقیمانده” نامیده می شود. برخی از متخصصان برای یک کودک با شنوایی باقیمانده ممکن است استفاده از آموزش شنیداری را توصیه کنند.

کار با بیماران مبتلا به اختلال شنوایی یکی از مسئولیت های حرفه ای متخصصین گفتار درمانی است. آسیب شناسان گفتار و زبان از انواع تکنیک های گفتاردرمانی برای کمک به بهبود کیفیت زندگی مراجعان مبتلا به آسیب شنوایی استفاده می کنند.

تحقیقات به ما می گوید که رشد اولیه مغز در شکل دادن به یادگیری، رشد، سلامت و رفاه کودکان بسیار مهم است. آموزش با کیفیت در دوران کودکی کلید بهبود نتایج کودکان قبل، در طول و بعد از سال های مدرسه است.

حواس پنجگانه مانند بینایی، شنوایی، لامسه، چشایی و بویایی همگی به کودک کمک می کنند تا در مورد دنیای اطراف خود بیاموزد، حتی قبل از اینکه بتوانند با والدین، مراقبان و سایر افراد زندگی خود ارتباط واضحی برقرار کنند.

می‌دانیم که کودکان فلج مغزی انرژی بیشتری را برای راه رفتن مصرف می‌کنند، تیم مرکز تخصصی درمان فلج مغزی آتل‌هایی را تهیه کرده است که متناسب با نیازهای فردی کودک، می‌تواند تفاوت زیادی را در تحرک کلی آنها ایجاد کند.

محققان دانشکده پزشکی نورث وسترن راهی را برای کمک به کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک پیدا کرده اند که به آنها کمک می کند تا بهتر راه بروند.

یکی از امیدوار کننده‌ ترین گزینه‌ های درمانی جدید برای راه رفتن کودکان سی پی، استفاده از ربات‌های پوشیدنی با باتری یا اسکلت‌های بیرونی است که آموزش راه رفتن و کمک حرکتی را در خانه ارائه می‌ دهند.

با همه‌گیری کووید-۱۹، نگرانی در مورد سلامت جسمی و روانی کودکان همیشه در رأس ذهن والدین بوده است و اکنون محققان، متخصصان و مراقبان متوجه تأثیر همه‌گیری ویروس کرونا بر روی برخی از کودکان در رسیدن به نقاط عطف رشد خود شده‌اند.