کاردرمانی و گفتاردرمانی

 

بیش از ۱۰٪ از جمعیت ایالات متحده چپ دست هستند و به نظر می رسد این درصد در اکثر کشورهای جهان تقریباً یکسان است. اگرچه هیچ کس دقیقاً نمی داند چه چیزی باعث می شود فردی چپ دست یا راست دست شود ، وسوسه انگیز است که بگوییم ژنتیکی است. اما تحقیقات جدید در انگلیس این عقیده را به چالش می کشد.

پروفسور جان آرمور و دکتر آنگوس دیویسون از دانشگاه ناتینگهام و پروفسور کریس مکمنوس از کالج دانشگاه لندن ، ژنتیک را به عنوان یک عامل قوی در تعیین غلبه طرفی رد کرده اند. این مطالعه که در ژورنال وراثت به چاپ رسیده است ، چپ و راست دستی را در نزدیک به ۲۰۰۰ مجموعه از دوقلوها در واحد تحقیقات دوقلوی لندن مقایسه کرد.

محققان کل ژنوم را تقریباً در ۴۰۰۰ آزمودنی مورد مطالعه قرار دادند ، اما نتوانستند یک عامل ژنتیکی قوی را در تعیین راست و چپ دست بودن پیدا کنند. اگر ژنتیک نقش تعیین کننده ای در تعیین چپ یا راست دستی داشته باشد ، دانشمندان انتظار دارند که در بخشی از ژنوم بر این تفاوت تأثیرگذار باشند. اما تحقیقات این موضوع تأیید نکرد.

این یافته ها نتایج یک مطالعه قبلی که توسط واحد ژنومی عملکردی MRC دانشگاه آکسفورد انجام شده بود را به چالش می کشد ، که ادعا می کند ارتباط قابل توجهی قوی با راست یا چپ دستی در ژن PCSK6 پیدا کرده است.

 

جایی برای پنهان شدن نیست.

پروفسور آرمور ، استاد دانشگاه ژنتیک دانشگاه ناتینگهام می گوید:

باید یک تغییر قابل تشخیص بین افراد راست و چپ دست وجود داشته باشد زیرا روشهای مدرن برای تایپ تنوع ژنتیکی تقریباً همه ژنوم را پوشش می دهد. در یک بررسی کل ژنوتیپهای ژنومی  را برای افراد راست و چپ دست مقایسه کرده است. اما مدرک محکمی مبنی بر وجود یک عامل ژنتیکی قوی وجود ندارد ، نتیجه گیری که این عوامل ژنتیکی به جای اینکه موضوع انتخاب یا یادگیری باشد باید نسبتاً نامحسوس یا ضعیف باشند.

ویلیام براندلر ، از واحد ژنومیک کاربردی MRC دانشگاه آکسفورد و اولین نویسنده مطالعه قبلی که یک ارتباط ژنتیکی را یافته است ، قبلاً هشدار داده بود که نتایج آنها به طور کامل تغییر در چپ و راست دستی را در جمعیت بشر توضیح نمی دهد:

“همانطور که با تمام جنبه های انسانی از قبیل رفتار ، طبیعت و تغذیه دست به دست هم می دهند. راست و چپ دستی ، از آمیزه ای از ژن ها ، محیط و فشار فرهنگی برای مطابقت با دست راست ناشی می شود.” و همانطور که پروفسور آرمور تأکید کرد ، نتایج این مطالعه اخیر فرصت هایی برای تحقیقات بیشتر ارائه می دهد.

این احتمال وجود دارد که عوامل ژنتیکی نسبتاً ضعیفی در تثبیت غلبه طرفی وجود داشته باشد و برای شناسایی این ژن ها به طور واضح به مطالعات بسیار بزرگتری از خود ما نیاز خواهیم داشت. در نتیجه حتی اگر این ژن ها در آینده شناسایی شوند ، بعید است که بتوان با استفاده از تجزیه و تحلیل DNA انسانی ، دستیابی به آنها را سودمند پیش بینی کرد.

 

نوشته شده توسط بلیندا وبر در ۷ اکتبر ۲۰۱۳

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
× پشتیبانی 24 ساعته