همه ما از روز اول شروع به برقراری ارتباط می کنیم، حتی اگر کلماتی را بیان نکنیم. یک نوزاد زمانی که گرسنه یا خسته است گریه می کند و یا چه کسی صدای خنده نوزاد را با دیدن چهره ای کودکانه دوست ندارد. از بدو تولد تا ۳ سالگی دوره مهمی برای رشد گفتار و زبان کودک است و بروز تاخیر غیر معمول نیست. تاخیر زمانی اتفاق می‌افتد که کودک به نقاط عطف رشدی که متناسب با سنش انتظار می‌رود، نرسند. وقتی والدین و مراقبان متوجه این موضوع می‌شوند، ممکن است تعجب کنند که آیا تاخیر در گفتار یا زبان به معنای اوتیسم است یا خیر.

دلایل زیادی برای تاخیر گفتاری و زبانی وجود دارد و گاهی اوقات تشخیص علت اصلی آن دشوار است. با این حال مهم است که عجولانه نتیجه نگیرید. در حالی که تاخیر گفتاری، تاخیر زبانی و تفاوت های یادگیری در بین کودکان اوتیسم رایج است، فقط به این دلیل که کودک دیر صحبت می کند به این معنی نیست که اوتیسم دارد. در این مطلب به بررسی تفاوت اوتیسم با تاخیر گفتاری می پردازیم.

تفاوت اوتیسم با تاخیر گفتاری

نقاط عطف ارتباطی برای نوزادان و کودکان خردسال چیست؟

از لحظه به دنیا آمدن یک کودک، آنها شروع به برقراری ارتباط می کنند. والدین نفس خود را حبس می کنند تا اولین فریاد نوزاد تازه متولد شده خود را بشنوند. در سه ماه اول، ما از کودک انتظار داریم که به مراقبان خود نگاه کند، به صدای آنها پاسخ دهد، در پاسخ به یک فرد یا صدای او لبخند بزند و به صدا واکنش نشان دهد. آنها شروع به ناله کردن و گریه می کنند و ما این صداها را برای پیش بینی نیازهای آنها تفسیر می کنیم.

در طی ۶ تا ۹ ماهگی، یک نوزاد معمولاً می تواند افراد آشنا را بشناسد، از بازی متقابل مانند یک بازی “دالی بازی” لذت می برد و شروع به تقلید صداها و اعمال آشنا می کند. این هم سنی است که زبان از طریق آواهایی مانند «ماما» و «بابابا» شروع به ظهور می کند.

در حدود سن ۱۲ تا ۱۸ ماهگی، معمولاً یکی از هیجان انگیزترین نقاط عطف رخ می دهد: ما شروع به شنیدن چند کلمه معنی دار مانند “به به” یا “بابا” می کنیم. در این سن، کودکان باید شروع به استفاده از احوالپرسی کنند مانند «سلام» و «خداحافظ» و همچنین یکی از اولین کلمات مورد علاقه هر کودک: «نه» است. آنها باید به اشیاء اشاره کنند، صدا بزنند و سعی کنند کلماتی را بیان کنند.

در سن ۱۸ ماهگی، کودک باید حدود ۵۰ کلمه داشته باشد که اغلب آنها را به کار می برد.

در سن ۲ سالگی، گسترش سریع واژگان رخ می دهد و آنها باید از ۲۵۰ تا ۳۰۰ کلمه استفاده کنند. کودکان خردسال باید شروع به ترکیب دو کلمه با هم کنند تا در طول روز درخواست کنند، نظر بدهند و اشیاء را نام ببرند.

در سن ۳ سالگی، کودکان باید شروع به پاسخ دادن به سؤالات و انجام درخواست های نامرتبط ۲ مرحله ای کنند، مانند “اول اسباب بازی های خود را تمیز کنید و سپس بروید کفش های خود را بیاورید.”

همه این نقاط عطف رشد هیجان انگیز در چند سال اول زندگی اتفاق می افتد.

فرق تاخیر گفتار با اوتیسم

تفاوت بین تاخیر گفتار و زبان چیست؟

قبل از اینکه در مورد ویژگی های منحصر به فرد اوتیسم صحبت کنیم، اجازه دهید تفاوت بین تاخیر گفتاری و زبانی را مورد بحث قرار دهیم. در حالی که آنها ویژگی های مشابهی دارند و اغلب به جای یکدیگر مورد استفاده قرار می گیرند، تفاوت های کلیدی وجود دارد که هر والدینی باید بداند. گفتار به نحوه استفاده کودکان از صداها و کلمات برای بیان نیازها، خواسته‌های اشاره دارد. کودکانی که تکلم تاخیری دارند هنوز از الگوهای رشدی معمولی پیروی می کنند، اما اغلب با سرعت کمتری نسبت به کودکان هم سن خود رشد می کنند. به عنوان مثال آنها ممکن است در تلفظ صداهایی که سایر کودکان به آنها تسلط دارند مانند صداهای ر، س یا ز با مشکل مواجه شوند. این باعث می شود درک آنها سخت تر شود.

تأخیر زبان بر عملکرد فیزیکی «چگونگی» تولید صداهای کودکان تأثیر نمی‌گذارد، بلکه بر «آنچه» واقعاً می‌گویند تأثیر می‌گذارد. کودکان اغلب می توانند صداها و کلمات را به درستی تلفظ کنند، اما نمی توانند از این کلمات برای ایجاد عبارات یا جملات قابل فهم استفاده کنند. این همان چیزی است که از آن به عنوان تاخیر زبانی بیانی یاد می شود. به‌ علاوه تأخیر زبانی می‌تواند بر توانایی کودک در درک آنچه دیگران می‌گویند تأثیر بگذارد. آنها اغلب برای پردازش اطلاعات، یادگیری معنای کلمات جدید و درک ارتباط کلامی و همچنین متن نوشتاری تلاش می کنند.

اوتیسم با تاخیر گفتار چه فرقی دارد؟

چه تفاوت هایی بین تاخیرهای ارتباطی و اوتیسم وجود دارد؟

تأخیر گفتار یا زبان لزوماً به این معنا نیست که کودک مبتلا به اوتیسم است. بیایید برخی از تفاوت های تاخیر ارتباطی و اوتیسم را مورد بحث قرار دهیم. همانطور که گفته شد، کودکان با تاخیر ارتباطی مانند همسالان خود اما اغلب با سرعت کمتری پیشرفت می کنند. برای رسیدن به نقاط عطف مناسب سن، زمان بیشتری طول می‌کشد.

این کودکان هنوز هم در واکنش های اجتماعی انگیزه بالایی دارند. آنها می خواهند توسط والدینشان در آغوش گرفته، لمس و بغل گرفته شوند. آنها به توجه پاسخ مثبت می دهند، از اعمال اطرافیان خود تقلید می کنند و در صورت تنها ماندن ممکن است خسته، ناراحت یا تنها شوند. به طور خلاصه، حتی اگر کودکی در گفتار یا زبان تاخیر داشته باشد، باز هم موجودی بسیار اجتماعی است.

کودکان اوتیسم اغلب از تنها ماندن برای پیگیری علایق خود لذت می برند. آنها عموماً به «اشیاء» بیشتر از «مردم» علاقه دارند و به ندرت از اعمال دیگران تقلید می کنند. آنها همچنین ممکن است در استفاده و درک ارتباطات غیرکلامی مانند لبخند زدن، اشاره کردن، یا حالات چهره با مشکل مواجه باشند.

کودکان اوتیسم زمانی که درک نمی شوند ممکن است ناامید به نظر نرسند. در عوض ممکن است به راحتی تسلیم شوند و به کاری که انجام می‌دادند بازگردند. بسیاری از کودکان اوتیستیک نیز با خیره شدن به نورها یا قرار دادن اشیاء در دهان، خود را تحریک می کنند. آنها کارهای تکراری مانند ردیف کردن اشیاء و تماشای چرخیدن چرخ هو را ترجیح می دهند. آنها اغلب به نام خود پاسخ نمی دهند.

تفاوت اوتیسم با تاخیر گفتار چیست؟

سایر علائم اوتیسم مرتبط با ارتباط

در اینجا چند تفاوت و چالش ارتباطی دیگر که کودکان اوتیستیک ممکن است تجربه کنند، آورده شده است. به خاطر داشته باشید که اوتیسم یک بیماری پیچیده رشدی است که هر کودکی را متفاوت تحت تاثیر قرار می دهد.

-ممکن است نسبت به سنشان خیلی کم صحبت کنند یا اصلاً صحبت نکنند.

-مشکل در شروع یا حفظ مکالمه

-در پاسخ به تلاش ها برای جلب توجه آنها کند است.

-مشکل در بیان نیازها و خواسته های خود، ممکن است از رفتارهایی مانند عصبانیت برای برقراری ارتباط استفاده کنند.

-اجباراً به جای اظهار نظر یا درخواست، اشیاء را برچسب گذاری می کند.

-کلمات یا عباراتی را که به تازگی شنیده‌اند یا روزها یا هفته‌ها قبل شنیده‌اند (به نام اکولالیا) تکرار می‌کند، گاهی اوقات از برنامه مورد علاقه‌شان در هیچ زمینه‌ای استفاده نمی‌شود.

-قادر به ترکیب کلمات در عبارات یا جملات معنی دار نیست.

-از صدای گفتاری «رباتیک» استفاده می کند که فاقد عطف یا لحن است.

-چالش های خواندن و نوشتن:  برخی از کودکان اوتیسم ممکن است قادر به خواندن باشند، اما در درک کلمات موجود در صفحات مشکل دارند (به نام هایپرلکسیا).

-به نظر می رسد از میان مردم نگاه می کند ولی از آنها آگاهی ندارند.

-به محرک های حسی مانند صداهای بلند یا بافت های غذایی خاص، به شدت واکنش نشان می دهد.

-رفتارهای تکراری مانند تکان دادن دست و بدن را ایجاد می کند.

-در نوبت گرفتن مشکل دارد و علاقه ای به بازی با خانواده یا سایر کودکان نشان نمی دهد.

شباهت اوتیسم با تاخیر کلامی

اگر فکر می کنید فرزندتان تاخیر گفتار و زبان یا اوتیسم دارد، چه کاری باید انجام دهید؟

اگر نگران ارتباط کودک خود هستید، اولین قدم این است که رفتارهای کودک خود را با پزشک اطفال خود در میان بگذارید. آنها ممکن است توصیه کنند به یک متخصص اطفال یا متخصص مغز و اعصاب اطفال مراجعه کنند. در بسیاری از موارد، ممکن است به یک آسیب شناس گفتار-زبان ارجاع داده شوید، که می تواند ارزیابی را انجام دهد و نقش کلیدی در درمان کودک شما ایفا کند.

مداخله زودهنگام با گفتاردرمانی در تاخیر گفتاری برای کمک به هر کودکی با تاخیر گفتار یا زبان کلیدی است. تحقیقات بالینی به طور مداوم نشان داده است که مداخله زودهنگام برای کمک به کودک برای رسیدن به همسالان خود و بیان بهتر خود بسیار مهم است.

اگر کودک شما مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شود، متخصص اطفال ممکن است گفتار درمانی را نیز توصیه کند. گفتاردرمانی در اختلال اوتیسم کمک می کند تا مهارت های ارتباط کلامی و غیرکلامی خود را بهبود بخشند، زبان بدن را درک کنند، پرسش و پاسخ بپرسند، مهارت های مکالمه را توسعه دهند، عملکرد بهتری در زندگی روزمره داشته باشند، و یاد بگیرند که به گونه ای ارتباط برقرار کنند که احساس واقعی و رضایت بخشی داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این قسمت نباید خالی باشد
این قسمت نباید خالی باشد
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

14 − نه =

× پشتیبانی 24 ساعته