کاردرمانی و گفتاردرمانی

 

یک تیم تحقیقاتی از ایران اولین جایی است که نشان می دهد چگونه دوز روزانه پروبیوتیک ها به مدت ۳ ماه می تواند در بهبود حافظه و توانایی های تفکر در افراد مبتلا به آلزایمر موثر باشد. محققان دریافتند که افراد مسن تر با بیماری آلزایمر که از شیر غنی شده از پروبیوتیک استفاده می کنند ، در عملکرد شناختی پیشرفت هایی را نشان می دهند. محققان دریافتند که بیماران مبتلا به آلزایمر که هر روز به مدت ۱۲ هفته شیر غنی شده با باکتریهای مفید را مصرف می کنند ، پیشرفت چشمگیری در عملکرد شناختی نشان دادند.

پروفسور محمود سلامی ، نویسنده ارشد مطالعه ، از دانشگاه کاشان در ایران و همکارانش اخیراً یافته های خود را در مجله مرزهای علوم اعصاب پیری منتشر کردند.

پروبیوتیک ها به عنوان میکروارگانیسم های زنده تعریف می شوند که برای سلامتی انسان “مفید” هستند. اینها شامل گروههای باکتریایی مانند لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم و همچنین مخمرها از جمله ساکارومایسس بولاردی می باشد.

طبق اعلام مرکز ملی سلامت ، پروبیوتیک ها می توانند به چند روش عمل کنند. به عنوان مثال ، آنها می توانند به ایجاد یک جامعه مطلوب از میکروب های روده کمک کنند و به تحریک پاسخ ایمنی کمک کنند. تحقیقات نشان داده است که این میکروارگانیسم های مفید که بسیاری از آنها به محصولات غذایی ، داروهای موضعی و مکمل های غذایی اضافه می شوند ، ممکن است در برابر عفونت ها و بیماری های بیشمار از جمله سندرم روده تحریک پذیر (IBS) ، اگزما ، برخی از آلرژی ها ، سرماخوردگی وپوسیدگی دندان کمک کنند.

مطالعات قبلی روی حیوانات همچنین تاثیر پروبیوتیک ها را برای بهبود یادگیری و حافظه نشان داده اند. ارتباطی که به تغییرات مفید در میکروبیوم روده که بر مغز اثر می گذارد نسبت داده شده است. این که آیا پروبیوتیک ها همان تأثیر را در انسان دارند ، هنوز مشخص نیست.

 

نمرات عملکردهای شناختی با پروبیوتیک ها بهبود یافته است.

برای این مطالعه اخیر پروفسور سلامی  و گروه برای تعیین تأثیر پروبیوتیک ها بر عملکرد شناختی ۵۲ مرد و زن ۶۰  تا ۹۵  ساله که مبتلا به بیماری آلزایمر بودند را انتخاب کردند. شرکت کنندگان به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه نیاز به نوشیدن ۲۰۰ میلی لیتر شیر طبیعی هر روز به مدت ۱۲ هفته بود ، در حالی که گروه دیگر ۲۰۰ میلی لیتر شیر حاوی چهار باکتری پروبیوتیک را نوشیدند: Lactobacillus acidophilus ، Lactobacillus casei ، Lactobacillus fermentum و Bifidobacterium bifidum.

قبل و بعد از دوره مطالعه ۱۲ هفته ای ، محققان نمونه خون را از شرکت کنندگان جمع آوری کردند و عملکرد شناختی افراد با استفاده از مقیاس Mini-Mental State Examination scale (MMSE) ارزیابی شد. به عنوان بخشی از این معاینه ، افراد باید تکالیف خود را انجام دهند که یادگیری و حافظه را آزمایش می کند ، مانند نامگذاری اشیاء ، شمارش عقب و کپی کردن یک تصویر.

تیم گزارش می دهد ، در مقایسه با شرکت کنندگانی که شیر درمان نشده را مصرف کرده اند ، افرادی که شیر غنی شده از پروبیوتیک دریافت کرده اند ، پیشرفتهای قابل توجهی در عملکرد شناختی نشان دادند. در افرادی که شیر درمان شده را مصرف کرده اند ، میانگین نمره MMSE از ۸٫۷ به ۱۰٫۶ (از ۳۰ ممکن) در طی دوره مطالعه ۱۲ هفته افزایش یافته است ، در حالی  که برای کسانی که شیر درمانی را نمی نوشند نمرات از ۸٫۵ به ۸٫۰ کاهش یافته است.

محققان تأکید می کنند که همه شرکت کنندگان به شدت از نظر شناختی دچار مشکل شده اند ، اما یافته های آنها اولین موردی است که نشان می دهد پروبیوتیک ها ممکن است منجر به پیشرفتهای شناختی شود.

پروفسور سلامی می گوید: ” در مطالعه قبلی نشان دادیم که درمان پروبیوتیک ها باعث بهبود اختلال در یادگیری مکانی و حافظه مکانی در موشهای دیابتی می شود ، اما این اولین باری است که نشان داده می شود که مکمل های پروبیوتیکی به نفع شناخت در انسانهای دارای اختلال شناختی است.”

 

فواید شناختی پروبیوتیک ها ممکن است به دلیل تغییرات متابولیکی باشد.

محققان در ارزیابی نمونه‌های خون شرکت‌ کنندگان دریافتند که افرادی که پروبیوتیک مصرف کرده اند ، دارای سطح گلیسیرید پایین تر ، سطح پایین تر کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بسیار کم (VLDL) و کاهش پروتئین واکنش پذیر C با حساسیت بالا ، یک نشانگر التهاب هستند.

علاوه بر این شرکت کنندگانی که پروبیوتیک را دریافت کرده اند کاهش در دو اندازه گیری مقاومت به انسولین و عملکرد سلول های بتا تولید کننده انسولین در لوزالمعده HOMA-IR و HOMA-B را نشان دادند.

این تیم می گوید که این یافته ها نشان می دهد که مزایای شناختی پروبیوتیک ها ممکن است به دلیل کاهش تغییرات متابولیکی که آنها تحریک می کنند ، باشد. پروفسور سلامی می گوید: “ما قصد داریم در مطالعه بعدی خود به این مکانیسم ها با جزئیات بیشتری نگاه کنیم.”

والتر لوکیو ، استاد دانشگاه ایالتی لوئیزیانا که درگیر این مطالعه نبود ، یافته های این تیم را “جالب و مهم” خواند و خاطرنشان کرد که آنها شواهد بیشتری درباره ارتباط بین میکروبیوم روده و عملکرد شناختی ارائه می دهند.

” این مطابق با برخی از مطالعات اخیر ما است که نشان می دهد که میکروبیوم دستگاه گوارش  در آلزایمر به طور قابل توجهی در مقایسه با هم سن های عادی تغییر می کند. و اینکه هم دستگاه گوارش و هم سد خونی و مغزی با افزایش سن به طرز چشمگیری نفوذ پذیر می شود و به این ترتیب اجازه می دهد ترشحات میکروبی از دستگاه گوارش (به عنوان مثال آمیلوئیدها ، لیپوپلی ساکاریدها ، اندوتوکسینها و RNA های غیر رمزگذار کوچک) برای دسترسی به سیستم اعصاب مرکزی استفاده کنند.”

 

نوشته شده توسط هانر وایتمن در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

هجده + سیزده =

فهرست