کاردرمانی و گفتاردرمانی

 

درمان های مربوط به اختلال پردازش شنوایی (APD) ممکن است شامل اصلاح محیط برای کاهش یا حذف برخی از صداها ، آموزش مهارت هایی برای جبران این اختلال و کار با متخصص شنوایی برای بهبود کمبود شنوایی باشد. در بعضی موارد بیمار ممکن است از دستگاه الکترونیکی برای کمک به گوش دادن استفاده کند.

اختلال پردازش شنوایی را می توان از کودکی تا نوجوانی یا هنگامی که تکامل مسیرهای شنوایی متوقف می شود و حتی بعداً درمان کرد هر چند متخصصان قبول دارند که هر چه زودتر تشخیص و درمان انجام شود ، بهتر است. ترکیبی از روشهای درمانی و حرفه ای در مدرسه و خانه با آسیب شناس گفتار یا کاردرمان آشنا با یکپارچگی حسی مؤثر می باشد و توجه داشته باشید که برای تسکین علائم یک روش جادویی و درمانی خاصی وجود ندارد.

 

درمان اختلال پردازش شنوایی

استراتژی رویکردهای جبرانی به افراد مبتلا به اختلال پردازش شنوایی کمک می کند تا مسئولیت گوش دادن موفق و نا موفق با تکنیکهای گوش دادن فعال و حل مسئله را بعهده بگیرند. اینها می توانند شامل استراتژی های ساده ای باشند که به دانش آموزان آموزش می دهد که در صورت متوجه نشدن شفاف سازی یا تکرار دستورالعمل ها را درخواست کنند.

گفتاردرمانی می تواند خواندن و درک زبان را بهبود بخشد. افراد مبتلا به اختلال پردازش شنوایی در تشخیص صداها مشکل دارند. به عنوان مثال ، آنها ممکن است “that” را با “cat” یا “dead” را با “bed” اشتباه بشنوند یا اشتباه بیان کنند. کار با یک درمانگر آموزش دیده می تواند توانایی آنها در ساخت و درک این صداها را بهبود بخشد. درمان شامل طیف گسترده ای از تمرینات است که نقص شنوایی خاص را هدف قرار می دهد و ممکن است از برنامه های نرم افزاری به کمک رایانه مانند Fast ForWord و Earobics تا آموزش یک به یک با یک گفتار درمان یا کاردرمان یکپارچگی حسی باشد.

 

هنگام کار با کودکان ، یک متخصص حرفه ای معمولاً از این تکنیک ها استفاده می کند:

  • برای غلبه بر مشکل تشخیص صدا: متخصص حرفه ای ، مغز فرزند شما را برای تمایز صداها ابتدا در یک محیط آرام ، سپس با سر و صدای بیشتر در پس زمینه بلندتر آموزش می دهد.
  • برای تقویت حافظه شنوایی: متخصص شنوایی از توالی های روتین استفاده می کند. با فرزند خود تکرار یک سری اعداد و دستورالعمل ها را برای تمرین “عضلات” مربوط به شنیداری کار کنید.
  • برای مدیریت مشکلات پردازش زبان: درمانگر کودک شما را ترغیب و آموزش خواهد داد تا از معلم ، بزرگسال و یا همسالان خود بخواهد دستورالعمل ها یا اظهار نظرها را تکرار یا مجدداً بیان کنند. درمانگر و فرزند شما ممکن است روی ساخت یک سیستم یادداشت برداری سفارشی کار کند که به او امکان می دهد اطلاعاتی را که در کلاس آموخته می شود ، ضبط کند.

نوع ، فرکانس و شدت درمان باید متناسب با شدت و نوع APD موجود باشد.

 

درمان اختلال پردازش شنوایی با دارو

اختلال پردازش شنوایی یک مشکل عصبی است که با دارو قابل درمان نیست.

 

درمان اختلال پردازش شنوایی با تغییر در شیوه زندگی

از آنجا که مشکلات پردازش شنوایی بسته به محیط و تکامل متفاوت است ، درمان های آن نیز با توجه به سن و سال متفاوت است. تغییرات شیوه زندگی که در زیر آورده شده است می تواند برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی مورد استفاده قرار بگیرد.

 

در مدرسه ، معلمان می توانند:

  • آکوستیک کلاس را بهبود بخشید. اختلال پردازش شنوایی غربال کردن صداهای پس زمینه را دشوار می کند. اضافه کردن قفسه های کتاب ، موکت و پارچه به کلاس ، صدای اضافی را جذب می کند.
  • کودکان را در نزدیکی جلوی کلاس ، به دور از درب باز یا مداد یا سایر وسایل کلاس درس که باعث ایجاد سر و صدا می شوند ، مانند فن یا تنگ ماهی بنشانید.
  • هشدارهای توجه را ارائه دهید به طور دوره ای شانه او را لمس کنید تا یادآوری کنید که توجه کند.
  • ارتباط ساده انجام شود. تماس چشمی برقرار کرده و مکث کنید تا زمان لازم برای مرتب سازی اطلاعات فراهم شود. برای دیدن اینکه کودک درس را دنبال می کند ، سؤالاتی بپرسید و مطالبی را که به طور اشتباه فهمیده است را مجدداً تکرار کنید.
  • از وسایل کمکی بصری استفاده کنید. دستورالعمل ها یا کلمات کلیدی را روی صفحه بکشید و طرح های نوشتاری یا تصویری ساده را ارائه دهید.
  • زمانی برای استراحت فراهم کنید. کودکان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی باید توجه بیشتری نسبت به بقیه کودکان داشته باشند و ممکن است برای تکمیل اطلاعات نیاز به زمان بیشتری داشته باشند.
  • از میکروفون و هدست استفاده کنید. صدای معلم از طریق میکروفون متصل به هدست دانش آموز تقویت می شود. این به توجه شما به معلم کمک می کند.
  • از کودکان بپرسید ، “شما چه کاری انجام می دهید؟ از شما خواستم چه کار کنید؟ ” این به معلمان فرصتی می دهد تا بفهمند که کودکان مطالب را درست شنیده اند یا خیر.

 

در خانه ، والدین بچه های مبتلا به اختلال پردازش شنوایی می توانند:

  • توجه شنوایی را با بازی ها و نوارها تقویت کنند. بازی هایی مانند سیمون ساده یک استراتژی گوش دادن را آموزش می دهد و فرصتی را برای تمرین فراهم می کند. نوار داستان مانند پیتر پن ، می تواند همین مزیت را داشته باشد. هربار که کاپیتان هوک تمساح را می بیند از فرزندتان بخواهید که دست خود را بالا ببرد.
  • به جلو نگاه کنید. در تکالیف بعدی مفاهیم اساسی را پشت سر بگذارید و به کودک خود کمک کنید کلمات جدیدی را که نشان می دهد بیاموزد.
  • روتین ها را توسعه دهید. ساختاری را برای کمک به کودک خود برای توجه در محیط های شلوغ فراهم کنید. به عنوان مثال قبل از رفتن به مدرسه از او بخواهید که دفترچه تکالیف خود را بررسی کرده و آنچه را که برای خانه نیاز دارد را ذکر کند.

 

در خانه ، اعضای خانواده بزرگسال مبتلا به اختلال پردازش شنوایی می توانند:

  • قبل از صحبت با شریک زندگی ، صداهای منحرف کننده را (تلویزیون یا رایانه را خاموش کنید) حذف کنید.
  • قبل از صحبت با شریک زندگی روی بازو یا شانه او را لمس کنید و به او فرصت دهید تا تمرکز خود را از کاری که انجام می داد به مکالمه ای که می کنید تغییر دهید.
  • از شریک زندگی خود بخواهید آنچه را که شما گفته اید را تکرار کند ، تا مطمئن شوید که آن مطلب را درک کرده است.
  • صحبت مختصر و حذف کردن جزئیات اضافی.
  • قبل از مکالمات مهم از تکنیک های آرام بخش استفاده کنید تا ذهن خود را پاک کنید.
  • برای برخی از مباحث ، نامه الکترونیکی بهترین تاثیر را دارد.

 

گروه های درمانی ما در پاسداران و سعادت آباد چه بصورت آنلاین و چه به صورت حضوری می توانند به والدین و بزرگسالان کمک کنند تا با افرادی که مشکلات مشابهی را تجربه می کنند ، در ارتباط باشند و ایده های درمانی موثر را ارائه دهند. جهت هماهنگی می توانید از طریق شماره های درج شده در سایت با ما تماس حاصل فرمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

10 − نه =

فهرست